III SA/Kr 711/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia 27 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

K. J. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 21 maja 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia 27 lutego 2019 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby czynnej w Policji w warunkach dających podstawę do podwyższenia wypłacanych świadczeń. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taka sytuację, w której stronie nie przysługuje środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Z treści przedmiotowej skargi wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia 27 lutego 2019 r. nr [...], znak: [...], a więc postanowienie organu I instancji, którym odmówiono skarżącemu wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby czynnej w policji. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję (lub postanowienie) organu I instancji albo, gdy już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych I instancji, gdyż ich działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skoro skarżący wniósł skargę na postanowienie organu I instancji i tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia, to jego skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ją odrzucił.