III SA/Kr 711/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 8 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie postanawia: uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 711/18 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczyć jako pkt l i dodać pkt II w brzmieniu: zwrócić skarżącemu T. M. uiszczony w sprawie wpis sądowy od skargi w wysokości 200 (dwieście) złotych

Pismem procesowym z dnia 1 lipca 2018 r. skarżącego cofnął skargę w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r. Sąd umorzył postępowanie sądowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej: "P.p.s.a.". Pismem z dnia 7 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia w zakresie orzeczenia zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie natomiast do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 232 § 2 P.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ skarżący uiścił wymagany wpis od skargi w kwocie 200 zł, a następnie we właściwym czasie cofnął skargę, przysługuje mu zwrot całego uiszczonego wpisu od skargi. Wobec powyższego należało, na mocy art. 157 w zw. z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.