III SA/Kr 70/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane świadczenie rodzinne postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Określając swój majątek zadeklarowała, brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Podobną deklarację złożyła w odniesieniu do męża. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała na 1880 zł ze swojej emerytury i renty męża. Uzasadniając swoje starania podniosła, że nie posiada środków finansowych na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, który jest konieczny do sporządzenia skargi kasacyjnej. Akcentuje, że jest osobą niewidomą, ubogą bez majątku. Wyjaśnia, że zamieszkuje wraz z mężem w domu należącym do jej syna z pierwszego małżeństwa. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, ze miesięcznie koszt mediów to ok. 320 zł, leczenia i lekarstw ok. 550 zl, rehabilitacji ok. 100 zł, wyżywienia i ubrań ok. 750 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 §2 ppsa) np. poprzez ustanowienie adwokata o ile nie jest w stanie ponieść kosztów jego wynagrodzenia bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca jest osobą ubogą w potocznym tego słowa znaczeniu. Nie ma żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji wraz z mężem wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.