III SA/Kr 7/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Barbara Pasternak Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2014 r. sprawy ze skargi Gminy Trzyciąż na decyzję Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 31 października 2013 r. nr FE-IV.3160.9.3.2013 w przedmiocie zwrotu dotacji rozwojowej postanawia zawiesić postępowanie sądowe.

Zaskarżoną decyzją z dnia 31 października 2013 r. nr FE.IV.3160.9.3.2013 Zarząd Województwa Małopolskiego, działając na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 i 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn., Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.,) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), art. 211 ust. 4b w związku z art. 211 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 249, poz. 2104, ze zm., zwanej dalej ustawą o finansach publicznych), w związku z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 ze zm.) oraz § 6 ust. 1 umowy nr MRPO.06.02.01-12-206/08-00-IXA/61/FE/09 o dofinansowanie projektu pn. "Odnowa centrum Trzyciąża", utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 12 września 2013 r. nr FE.IV.3160.9.2.2013 w sprawie zwrotu dofinansowania otrzymanego z dotacji rozwojowej w kwocie 35 738,05 PLN przez Gminę Trzyciąż. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Gmina Trzyciąż podnosząc w jej treści następujące zarzuty: - naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 8 oraz art. 77 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie strony do władzy publicznej oraz poprzez dowolne przyjęcie, że naruszone zostały przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych w sposób uprawniający do nałożenia korekty finansowej, - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 207 ust. 1 pkt 2, ust. 8 i ust. 9 ustawy o finansach publicznych poprzez zobowiązanie do zwrotu środków europejskich bez uprzedniego orzeczenia w formie decyzji o wysokości środków do zwrotu. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Małopolskiego – Instytucja Zarządzająca Małopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007 -2013 wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie składu orzekającego Sądu należy opowiedzieć się za szeroką wykładnią powyższego przepisu, mając zwłaszcza na uwadze cel kontroli sądu administracyjnego. Prejudycjalność postępowania, o którym mowa we wskazanym przepisie dotyczy, zdaniem Sądu, również przypadku, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występującej w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187, art. 269 P.p.s.a.). Taki kierunek wykładni celowościowej odpowiada bowiem istocie sądownictwa administracyjnego, którego zadaniem jest kontrola zgodności z prawem działań podejmowanych przez organy administracji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że jest zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest istnienie rozbieżności stanowisk sądów administracyjnych, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub bardzo zbliżonym stanie faktycznym i prawnym. Jednolitość orzecznictwa sądów administracyjnych ma bowiem niezmiernie doniosłe znaczenie. Podnieść należy, że postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 1705/13, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: "Czy ustalenie i nałożenie korekty finansowej, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) wymaga wydania decyzji administracyjnej?" W związku z powyższym celowym jest, zdaniem Sądu, zawieszenie postępowania w rozpatrywanej sprawie. Podniesione bowiem w skardze do sądu administracyjnego zarzuty mają ścisły związek z powziętymi przez Naczelny Sąd Administracyjny wątpliwościami, co zaowocowało przedstawieniem do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanego powyżej zagadnienia prawnego. Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w składzie siedmiu sędziów będzie zatem miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Nadto, wydana uchwała przez skład siedmiu sędziów NSA, zgodnie z postanowieniami art. 269 P.p.s.a., ma moc ogólnie wiążącą pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych dopóki, dopóty stanowisko w niej wyrażone nie ulegnie zmianie. Do tego więc czasu powinna być respektowana. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu wypowiedzenia się przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie pytania przedstawionego mu w opisanym postanowieniu z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt II GSK 1705/13.