III SA/Kr 664/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2021 r. sprawy ze skargi K. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 26 kwietnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: skargę odrzucić.

K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność z dnia 26 kwietnia 2021 r. "w przedmiocie zawiadomienia faktycznego o pozostawieniu sprawy wniesionego ponaglenia bez rozpoznania". Organ podniósł, że pismem z dnia 13 kwietnia 2021 r. skarżący wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji z pismem wzywającym do rozstrzygnięcia jego wniosku z dnia 17 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia. Stwierdził, że "pomimo odległej daty wniesionego podania w sprawie o wydanie zaświadczenia (...) otrzymałem wyłącznie pismo urzędowe kierownika tej jednostki organizacyjnej Policji z dnia 10 lipca 2009 r. oznaczonego nazwą postanowienie i nr [...], a które to pismo nie spełnia konstytutywnych wymagań dla aktu administracyjnego". Zaskarżonym pismem z dnia 26 kwietnia 2021 r. znak: [...] KWP udzieliła odpowiedzi przypominając skarżącemu, że jego pierwotny wniosek ze stycznia 2009 r. został rozpatrzony i rozstrzygnięty postanowieniem nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 10 lipca 2009r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 września 2009 r. znak: [...]. Skarga na to postanowienie została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. III SA/Kr 1043/09. W przedmiotowej skardze skarżący domaga się uchylenia "przedmiotowej czynności", ewentualnie stwierdzenia jej bezskuteczności. Zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji skarga powinna zostać odrzucona, gdyż jest niedopuszczalna, względnie - oddalona jako bezzasadna. Organ nie pozostaje w jakiejkolwiek bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 17 stycznia 2009 r. Zostały w sprawie wydane postanowienia w obu instancjach. Jak również skarga skarżącego została prawomocnie oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (wyrok z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. III SA/Kr 1043/09). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie zaś art 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a p.p.s.a.) oraz sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo organu z dnia 26 kwietnia 2021 r. stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 13 kwietnia 2021 r. W ocenie Sądu przedmiotowa odpowiedź nie należy do aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W piśmie tym organ jedynie wyjaśnił kwestie związane z wnioskiem skarżącego z dnia 18 stycznia 2009 r. Dodać także należy, że zaskarżone pismo nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia i w związku z tym nie może być uznane za decyzję administracyjną, postanowienie bądź też inny akt lub - jak chce skarżący - za czynność wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie stanowi ono bowiem władczego przejawu woli organu administracji publicznej, lecz jedynie oświadczenie wiedzy. W związku z tym skarga na pismo stanowiące odpowiedź na pismo jest niedopuszczalna. Wobec tego na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.