III SA/Kr 618/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu w sprawie ze skargi na Zarządzenie z dnia w przedmiocie na posiedzeniu niejawnym 9 lipca 2018 r. M. S. Burmistrza Miasta C. 1 marca 2018 r. Nr [...] cofnięcia pełnomocnictwa dyrektorowi Szkoły Podstawowej Nr [...] w C. postanawia odrzucić skargę

Zarządzeniem z dnia 1 marca 2018 r. (Nr [...]), na podstawie art. 47 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o Samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., póz. 1875 ze zm.) Burmistrz Miasta C. cofnął z dniem 1 marca 2018 r. M. S. - dyrektorowi Szkoły podstawowej Nr [...] w C. pełnomocnictwo do podejmowania czynności w ramach zwykłego zarządu mieniem i do dokonywania innych czynności w granicach określonych w treści pełnomocnictwa Nr [...], stanowiącego załącznik Nr [...] do Zarządzenia Nr [...] Burmistrza Miasta C. z dnia 6 sierpnia 2013 r. Na powyższe Zarządzenie M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o stwierdzenie nieważności tego zarządzenia. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta C. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia skargi, sąd administracyjny zobowiązany jest do dokonania wstępnej kontroli przesłanek zaskarżenia. Dotyczy to m.in. tego, czy przedmiot sprawy, wyłaniający się z aktu lub czynności organu, ma charakter administracyjnoprawny, wiążący się z wykonywaniem władzy publicznej, która podlega kontroli sądu administracyjnego. Wobec przedmiotu niniejszej skargi, którym skarżący uczynił ww. zarządzenie-Burmistrza Miasta C. zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., póz. 1369 ze zm.), zwanej dalej - ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 ppsa) oraz na akty organów jednostek Sygn. akt III SA/Kr 618/18 samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 ppsa). W świetle powyższego należy przyjąć, skarga do sądu administracyjnego na zarządzenia wójta (burmistrza, burmistrza prezydenta miasta), jest możliwa w tych sprawach, w których zarządzenie jest prawną formą działania organu wykonawczego, jako organu administracji publicznej, przez stanowienie praw i obowiązków obywateli, obowiązujących na terytorium gminy, wydane na podstawie lub w granicach wyraźnego upoważnienia i ogłoszone (zarządzenie) w sposób prawem przewidziany. Należy podkreślić, że w praktyce charakter zarządzeń wójta/burmistrza nie jest jednolity i nie zawsze musi dotyczyć załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej. W świetle art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, póz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wynika z tego, że dopuszczalność skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy musi dotyczyć sprawy z zakresu administracji publicznej, a zatem w tej sferze, w której organ działa władczo, jednostronnie w stosunku do podmiotuPowołany art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie będzie miał zatem zastosowania do aktów i czynności cywilnoprawnych wójta/burmistrza, czyli działań w tych sprawach, w których nie realizuje on władztwa administracyjnego. Kwestionowane zarządzenie Burmistrza Miasta C. z dnia 1 marca 2018 r. nr [...], zostało wydane na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, nie posiadającej osobowości prawnej, działa jednoosobowo, na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez wójta. Zaskarżone zarządzenie jest czynnością podjętą w konsekwencji powierzenia stanowiska dyrektora danej placówki gminnej. Stanowi przykład pełnomocnictwa, udzielonego dyrektorowi na podstawie reguły szczególnej (lex specialis) - kierownikowi jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości, jaką jest szkoła, przez Burmistrza, jako podmiot reprezentujący interes gminy. Sygn. akt III SA/Kr 618/18 Przedmiot spraw objętych tym pełnomocnictwem dotyczy zarządu mieniem, w stosunku do którego gmina wykonuje prawa właściciela. Udzielenie pełnomocnictwa wymaga złożenia oświadczenia woli, którego treścią jest upoważnienie określonej osoby do dokonania w imieniu i ze skutkiem prawnym dla mocodawcy, czynności prawnej indywidualnie oznaczonej albo czynności określonych rodzajowo i jest to co do zasady instytucja prawa cywilnego. Z powyższego wynika kompetencja Dyrektora do działań wiążących się z bieżącym funkcjonowaniem placówki w kwestiach zwykłego zarządu, które nie mieszczą się w katalogu aktów określonych w powołanym na wstępie art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 ppsa. W tym przypadku nie mamy do czynienia z działaniem organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a tym samym sąd administracyjny nie jest właściwy do jego oceny. Ewentualne spory wynikające z treści udzielonego pełnomocnictwa powinny być rozpatrywane przez sąd powszechny (por. III SA/Łd 615/09). Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.