III SA/Kr 586/20

Kraków, dnia 6 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 31 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przewlekłości postępowania postanawia: odrzucić skargę

Postanowieniem z dnia 31 października 2019 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, że Komendant Powiatowy Policji dopuścił się przewlekłości w sprawie z wniosku K. J. z dnia 6 maja 2017 r. o wykładnię i wyjaśnienie postanowienia nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 10 lipca 2009 r. Następnie pismem z dnia 27 maja 2020 r. K. J. wniósł skargę na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz.2325 ze zm.) powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłość, przy czym katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu w sprawach nieprzewidzianych w tym przepisie. Wspomniana kontrola obejmuje w szczególności postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.). Stosownie z kolei do art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych czy w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a., stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 K.p.a. przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 K.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do jej istoty. Nie jest to zatem postanowienie podlegające kontroli sądu administracyjnego w myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. Skoro, jak wyżej wskazano, postanowienie wydane w trybie art. 37 K.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to złożona na to postanowienie skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.