III SA/Kr 581/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Jagiellońskiego z dnia 26 stycznia 2023 r., znak 1141.40721.44.2022 w przedmiocie przyznania stypendium socjalnego postanawia: umorzyć postępowanie

W dniu 2 marca 2023 r. skarżący P. J. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Jagiellońskiego z 26 stycznia 2023 r. w przedmiocie przyznania stypendium socjalnego. Postanowieniem z 26 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi. Pismem z 1 maja 2023 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej jako: "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.