III SA/Kr 517/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia 23 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić wniosek.

Ustanowiony dla skarżącej adwokat (k. 35), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas M. K. (k. 48) za czynności podjęte w postepowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji otrzymała wynagrodzenie (k. 64). Następnie po otrzymaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. skargi kasacyjnej organu (k. 99) od korzystnego dla skarżącej wyroku (k. 64) sporządziła w dniu 16 marca 2017 r. w imieniu skarżącej pismo procesowe w treści którego ustosunkowała się do zarzutów skargi kasacyjnej wnosząc jednocześnie o jej oddalenie (k. 106) Jednocześnie w piśmie tym wniosła o przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wyznaczonemu dla skarżącej od skarbu Państwa wynagrodzenia tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za postepowanie przed sądami obu instancji według norm prawem przepisanych, gdyż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części (k. 107) Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 547/17 wydanym na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną organu bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z uwagi na fakt, że niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona w grudniu 2016 r. więc zasady te precyzuje obowiązujące od dnia 2 listopada 2016 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714). Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w tym rozporządzeniu podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 2-4 (§4 ust. 1). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §21 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Powołane rozporządzenie w postępowaniu przed sadem administracyjnym w drugiej instancji przewiduje expressis verbis, opłatę za: 1) sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie, 2) sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, 3) sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, 4) udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 5) czynności w postępowaniu zażaleniowym. Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt. II FPS 4/12 stwierdził, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 ppsa jest pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Zatem swym charakterem odpowiedź na skargę kasacyjną najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że choć pismo procesowe wyznaczonej adwokat z 16 marca 2017 r. ze względu na jego charakter można uznać za odpowiedź na skargę kasacyjną organu, to jednak wyznaczonej adwokat nie przysługuje opłata za sporządzenie tej odpowiedzi dla tej przyczyny, że adwokat uchybiła terminowi ustawowemu o jakim mowa w art. 179 ppsa. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że pomiędzy doręczeniem wyznaczonej adwokat skargi kasacyjnej organu w dniu 18.01.2017 r. (k. 99) a sporządzeniem w dniu 16.03.2017 r. przedmiotowego pisma procesowego (k. 106) upłynęło aż 57 dni. Tymczasem ustawodawca zakreślił termin 14 dni. Z uwagi na treść zarządzenia Przewodniczącej wydziału z dnia 2 lutego 2017 r. zalegającego na k. 100 akt innej daty nie można przyjmować (por. także k. 102). Co oczywiste wyznaczona adwokat (wbrew treści złożonego oświadczenia k. 107) otrzymała wynagrodzenie za czynności podjęte przed sadem administracyjnym w pierwszej instancji albowiem wynika to wprost z treści punktu II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 października 2016 r. sygn. j.w. (k. 64). Mając to wszystko na uwadze orzeczono więc jak w sentencji.