III SA/Kr 484/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2021 r. sprawy ze skargi K. J. z dnia 3 marca 2021 r. postanawia skargę odrzucić.

Pismem z dnia 3 marca 2021 r. skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane "skarga sądowo administracyjna i wnioski o zobowiązanie organu". W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 25 maja 2021 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi, poprzez wskazanie czy skarga została złożona na postanowienie KWP z dnia 11 lutego 2021 r., czy na bezczynność ww. organu w rozpoznaniu podania z dnia 6 lutego 2021 r., czy też dotyczy ona niewykonania przez KWP wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone skarżącemu w dniu 12 czerwca 2021 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie sprecyzował przedmiotu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzuceniu podlega skarga, której braki formalne nie zostały w terminie uzupełnione. Z przepisu tego wynika, że sąd administracyjny odrzuci skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przez skarżącego, pomimo prawidłowego wezwania go do ich usunięcia. Przy czym chodzi tutaj wyłącznie o tzw. brak istotny, tzn. taki, którego występowanie stoi w opozycji do możliwości nadania skardze dalszego biegu. W niniejszej sprawie, skoro pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uzupełnił dostrzeżonych braków skargi, to należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzec o jej odrzuceniu.