III SA/Kr 411/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Kr 1043/09 postanawia: skargę odrzucić.

Pismem datowanym na 19 kwietnia 2019 r., a złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 25 kwietnia 2019 r. skarżący wniósł kolejną skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Kr 1043/09. Wyrok ten uprawomocnił się 15 maja 2010 r. Skarżący powołał art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) i wskazał, że w sprawie od początku został pozbawiony możliwości działania i nigdy nie został pouczony o przysługujących mu uprawnieniach. Odnosząc się do daty złożenia skargi o wznowienie postępowania wskazał, że dopiero 17 kwietnia 2019 r. została mu udostępniona część akt postępowania [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu ponieważ została złożona po terminie umożliwiającym skuteczne domaganie się wznowienia postępowania. Wbrew przy tym twierdzeniom skarżącego, był on należycie reprezentowany w toku postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Kr 1043/09. Sąd zauważa, że rozstrzygana skarga o wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem – jest czwartą z kolei. Poprzednie skargi zostały odrzucone z przyczyn formalnych tzn. orzekający Sąd za każdym razem uznawał, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została złożona po terminie jaki przewidziany jest w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (postanowienia WSA w Krakowie: z 8 maja 2015 r., III SA/Kr 2146/14; z 30 maja 2018 r., III SA/Kr 186/18 oraz z 8 października 2018 r., III SA/Kr 1031/18). Zgodnie z art. 278 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia postępowania, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Z art. 280 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z kolei wynika, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Natomiast zgodnie z art. 16 §2 powołanej ustawy sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy nie przewidują takiego wyjątku, dlatego badanie prawidłowości wniesienia skargi o wznowienie postępowania odbywa się w składzie jednoosobowym. Jak już Sąd powyżej zaznaczył, powołanie się skarżącego na art. 271 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi było gołosłowne. Z akt postępowania o sygnaturze III SA/Kr 1043/09 wynika bowiem, że skarżący stawił się na rozprawę i po ogłoszeniu wyroku został pouczony o przysługujących mu uprawnieniach (protokół rozprawy z 14 kwietnia 2010 r. – k.14). Skarżący nie skorzystał przy tym z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Nie złożył nawet wniosku o uzasadnienie wydanego w sprawie wyroku pomimo pouczenia o takiej procedurze postępowania. Sąd doszedł więc do wniosku, że twierdzenia o pozbawieniu możliwości działania i braku pouczenia o przysługujących uprawnieniach – są niewiarygodne i nie zostały nawet uprawdopodobnione w jakikolwiek sposób. Sądowi znana jest przy tym z urzędu okoliczność, że skarżący bardzo aktywnie korzysta z możliwości zaskarżania rozstrzygnięć organów policyjnych różnego stopnia, a także składa różnorakie środki zaskarżenia – unikając w praktyce jedynie złożenia tych środków zaskarżenia, w których istnieje tzw. przymus adwokacki. Skoro wyrok w sprawie III SA/Kr 1043/09 uprawomocnił się 15 maja 2010 r. to skarżący mógł teoretycznie (o ile zostałyby spełnione pozostałe przesłanki) złożyć skargę o wznowienie postępowania najpóźniej 15 maja 2015 r. Sąd zauważa ponownie (tak jak to zrobił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ww. postanowieniu z 8 października 2018 r., III SA/Kr 1031/18), że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa i doktryny termin pięcioletni jest terminem materialnoprawnym i nie podlega przywróceniu. Termin ten biegnie niezależnie od terminów zawitych do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Jeśli zatem skarga o wznowienie postępowania zostanie wniesiona z zachowaniem terminów z art. 277 lub 272 § 2, ale po upływie terminu z art. 278, będzie ona podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności zgłoszonych w niej podstaw . Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 278 w związku z art. 280 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.