III SA/Kr 339/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisał w rubryce 6 jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym żonę i dwoje dzieci. Określając swoją sytuację majątkową wykazał mieszkanie, które od dnia 15.12.2017 r. weszło do masy upadłości. Zadeklarował brak innych nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych. Opisując stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym podał, że w stosunku do żony także ogłoszono upadłość konsumencką i że obecnie małżonkowie funkcjonują w ustroju o rozdzielności majątkowej. Na dochody czteroosobowej rodziny wnioskodawcy składa się tylko wynagrodzenie żony w kwocie 1450 zł (tj. kwota którą otrzymuje, gdyż resztę zabiera syndyk). Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest obecnie w otwartym postepowaniu upadłościowym. W dniu 20.04.2018 r. zarejestrował się jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Podniósł, że pracodawcy niechętnie chcą podpisywać ze skarżącym umowę o pracę z uwagi na jego obecną sytuację związaną z otwartym postępowaniem upadłościowym. Po ogłoszeniu upadłości posiada z żona rozdzielność majątkową. Nie posiada żadnego majątku. Wszystko przeszło do masy upadłości. Nie ma swoich dochodów. Żona pracuje na etacie i ma problemy zdrowotne. Skarżący nie korzysta z żadnych dodatków z pomocy społecznej. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazał na alimenty w kwocie 400 zł na syna z pierwszego małżeństwa, opłaty 500 zł zaznaczając, że jest to kwota którą dokładają się do rachunków teściowej, żywność 500 zł. Do wniosku dołączył kopię postanowienia Sądu Rejonowego z 15 grudnia 2017 r. sygn. akt [...] o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej skarżącego wraz z postanowieniem o wpisaniu skarżącego do rejestru dłużników niewypłacalnych i zaświadczeniem o dokonaniu wpisu, kopię postanowienia Sądu Rejonowego z 14 grudnia 2017 r. sygn. akt [...] o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej małżonki skarżącego; kopię świadectwa pracy z której wynika, że był zatrudniony do 31.01.2018 r.; kopię wyroku rozwodowego w którym ustalono wysokość alimentów, deklarację PIT-37 z której wynika iż całkowity dochód skarżącego wyniósł w 2017 roku 3521,88 zł; kopię karty leczenia szpitalnego żony, kopie wpłat opłacanych przez skarżącego alimentów. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył wymagane oświadczenie, które poparł kopiami dokumentów źródłowych potwierdzających głoszone tezy. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący należy do osób niezamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku i stałych dochodów, w stosunku do której orzeczono upadłość konsumencką. Na pomoc żony nie bardzo może liczyć skoro i w stosunku do niej ogłoszono upadłość konsumencką. Mając na uwadze okoliczność zarejestrowania się przez skarżącego jako osobowy bezrobotnej trudno czynić skarżącemu zarzuty iż nie stara się poprawić swojej sytuacji materialnej. Przy tym nie można tracić z pola widzenia i tej części wyjaśnień skarżącego gdzie powiada, że pracodawcy niechętnie chcą podpisywać ze skarżącym umowę o pracę z uwagi na jego obecną sytuację związaną z otwartym postępowaniem upadłościowym. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji jego rodzina wystarczają z trudem na opłacenie wykazanych zobowiązań i stałych wydatków. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sadowe jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że wnioskodawca nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.