III SA/Kr 282/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn.. akt: III SA/Kr 184/12 w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę T. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt: III SA/Kr 184/12. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 marca 2014 r., a w związku z treścią pisma skarżącego z dnia 28 lutego 2014 r. (data wpływu) również samemu skarżącemu w dniu 29 marca 2014 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach sprawy). W dniu 25 kwietnia 2014 r. T. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo datowane na dzień 23 kwietnia 2014 r. zatytułowane "zażalenie", w którym zakwestionował postanowienie tego sądu z dnia 21 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W ocenie Sądu pismo skarżącego z dnia 23 kwietnia 2014 r. należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 lutego 2014 r. Po wniesieniu do sądu skargi kasacyjnej następuje jej badanie pod kątem wymagań formalnych, jakie przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Zgodnie z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wyjaśnić przy tym należy, że niedopuszczalna jest skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 powołanej ustawy, czyli adwokata lub radcę prawnego. W przedmiotowej sprawie skargę kasacyjną sporządził sam skarżący z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego. Zgodnie bowiem z art. 175 powołanej wyżej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Niedochowanie wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez uprawnioną do tego osobę musi skutkować jej odrzuceniem z powodu niedopuszczalności skargi. Wskazać należy, że skarżący został pouczony o terminie wniesienia skargi kasacyjnej, jak i o obowiązku jej sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego przy okazji doręczenia odpisu zaskarżonego postanowienia. Stwierdzając zatem niedopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kwalifikując pismo skarżącego zgodnie z tytułem tego pisma, tj. jako zażalenie podlegałoby ono również odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż od postanowienia o odrzuceniu skargi nie przysługuje zażalenie lecz skarga kasacyjna, o czym skarżący był pouczony.