III SA/Kr 244/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 28 listopada 2022 r. znak SKO.ŚR/4111/1193/2022 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia – postanawia – 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącej P. Z. kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z 7 stycznia 2023 r. P. Z. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 28 listopada 2022 r. (znak SKO.ŚR/4111/1193/2022) utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy L. z 31 sierpnia 2022 r. (nr [...]) o odmowie przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na tę skargę, organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania. Poinformował, że 1 lutego 2023 r. wydał decyzję nr SKO.SA/420/23/2023, którą uwzględnił skargę w całości, uchylając zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji oraz orzekł o przyznaniu skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego. Uwzględniając skargę Kolegium stwierdziło zarazem, że zaskarżona decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Na wezwanie Sądu, SKO w Krakowie poinformowało w piśmie z 28 marca 2023 r., że na decyzję z 1 lutego 2023 r. nie wpłynęła skarga skarżącej. Jednocześnie organ przedstawił dowód doręczenia powyższej decyzji pełnomocnikowi skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: P.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 (dotyczący obowiązku przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę) stosuje się odpowiednio. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wskazane we wcześniejszych punktach tego przepisu, stało się bezprzedmiotowe. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy uwzględnienie skargi przez organ administracji w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. W opisanej na wstępie sytuacji, wystąpiły przesłanki z art. 54 § 3 P.p.s.a., bowiem organ II instancji, po wpłynięciu skargi, decyzją z 1 lutego 2023 r. uczynił zadość żądaniom skarżącej. Decyzja ta weszła do obrotu prawnego i nie została zaskarżona, w efekcie czego, objęta skargą decyzja SKO w Krakowie z 28 listopada 2022 r., nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Opisane działanie organu spowodowało więc bezprzedmiotowość postępowania sądowego wywołanego wskazaną wyżej skargą na decyzję Kolegium Odwoławczego z 28 listopada 2022 r. Wobec powyższego, postępowanie to należało umorzyć, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., o czym postanowiono w punkcie 1. sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ administracji zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie skarżącej kosztów postępowania (pkt 2. sentencji). W niniejszej sprawie do kosztów należy zaliczyć koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) w kwocie 480 zł. O kosztach orzeczono więc na zasadzie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). Wskazany wyżej art. 201 § 1 P.p.s.a. stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, a koszty te obejmują także wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika reprezentującego stronę (art. art. 205 § 2 P.p.s.a.).