III SA/Kr 2301/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 października 2024 r. znak: SKO.ŚR/4111/618/2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 4 grudnia 2024 r. E. M. (dalej: skarżąca), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 października 2024 r. znak: SKO.ŚR/4111/618/2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Skarga została wniesiona jako załącznik do pisma przesłanego na adres mailowy organu. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 grudnia 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi oraz załączonych do skargi oświadczeń z dnia 24 lutego 2021 r., 30 kwietnia 2024 r., 17 maja 2024 r. i 29 lipca 2024 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 16 stycznia 2025 r. W zakreślonym terminie skarżąca, pismem nadanym za pośrednictwem platformy ePUAP z dnia 18 stycznia 2025 r. składającego się z pisma przewodniego, podpisanego elektronicznie, wskazała, że w załączeniu przesyła skargę wraz z 25 załącznikami, w których znajdują się oświadczenia. Do pisma dołączyła załącznik w formie pliku pdf, zatytułowany skarga, która nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym oraz link do załączników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na piśmie wnoszonym w formie papierowej musi być własnoręczny, nie może on być także odtworzony mechanicznie. Natomiast, gdy pismo (odpowiednio skarga) wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego – zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższa zasada podpisywania pism dotyczy także załączników wnoszonych w formie dokumenty elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Na gruncie obecnie obowiązującego prawa dopuszczalne są trzy formy podpisywania pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego i nie należy do nich wniesienie pisma w formie dokumentu elektronicznego jako odręcznie podpisanego i zeskanowanego pisma. W konsekwencji, wobec dostrzeżonych braków formalnych skargi, w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi, rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Podkreślić należy, że kwestia nieopatrzenia załączników do formularza pisma ogólnego przesyłanego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednym z rodzajów podpisu elektronicznego, była przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. I FPS 2/21 przesądził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Tożsamy problem występuje w niniejszej sprawie. Skarga w niniejszej sprawie nie czyniła zadość opisanym wyżej wymaganiom. W związku z powyższym, skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi oraz załączonych do skargi oświadczeń z dnia 24 lutego 2021 r., 30 kwietnia 2024 r., 17 maja 2024 r. i 29 lipca 2024 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe braki dotychczas nie zostały jednak skutecznie uzupełnione. Dołączony do pisma ogólnego z dnia 18 stycznia 2025 r. załącznik, zawierający treść skargi, nie został podpisany podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, lecz zawiera podpis odręczny. Sąd wskazuje, że podpis osobisty w rozumieniu art. 46 § 2b p.p.s.a. nie jest podpisem odręcznym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 332) w zw. z art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U.UE.L.2014.257.73) podpisem osobistym jest zaawansowany podpis elektroniczny spełniający wymagania określone w art. 26 ww. rozporządzenia. Wobec niewykonania w sposób prawidłowy wezwania Sądu i nienadesłania podpisanej skargi i oświadczeń, skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.