III SA/Kr 2124/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat N. G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi R. M. (obecnie K.) na decyzję Wojewody z dnia 31 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu pobytu stałego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat N. G. wykonującej zawód w "[...]" sp. p. Al. [...], W, kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

W sporządzonym wniosku o zasądzenie kosztów pomocy prawnej adwokat N. G., wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacka w W do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II OSK 691/16 (k. 189) tj. ze skargi kasacyjnej R. M. (obecnie K.) wniosła o zasądzenie wynagrodzenia według norm przepisanych za zastępstwo prawne w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wykonane na zasadzie prawo pomocy oświadczając że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części (k. 221). Z urzędu stwierdza się, iż adwokat N. G. zapewniła skarżącemu reprezentację przed Naczelnym Sądem Administracyjnym udzielając pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi S. W. (k. 198), który wziął udział w rozprawie (k. protokół k. 199). Z urzędu stwierdza się również, że wyrokiem z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt II OSK 691/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 200). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona w 2015 r. więc zasady te zgodnie z §22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714) precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku zostało ono złożone przez adwokat. Za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje wyznaczonemu adwokatowi który nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji opłata w wysokości 180 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. c) cyt. rozp. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Przy czym na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.