III SA/Kr 1958/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant st. ref. Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2015 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej – D. J. sprawy ze skarg K. Ś. i K. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 października 2014 r. nr [...] z dnia 23 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. skargi oddala; II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - na rzecz radcy prawnego S. P. Kancelaria Radcy Prawnego ul. W w K kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, III. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - na rzecz adwokata A. B. Kancelaria Adwokacka ul. F w K kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2015 r. postanowił połączyć niniejszą sprawę ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1959/14 - do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić pod sygn. akt III SA/Kr 1958/14. Zaskarżonymi postanowieniami z dnia 23 października 2014 r. nr [...] oraz nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) stwierdziło niedopuszczalność odwołań, wniesionych przez K. Ś. i K. K. od decyzji Prezydenta Miasta nr [...] oraz od decyzji nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 8 września 2014 r. K. Ś. i K. K. złożyli osobiście w siedzibie organu l instancji odwołania, w którym wśród zaskarżonych decyzji organu l instancji wymienili decyzję nr [...] oraz decyzję nr [...]. Opisanymi na wstępie postanowieniami z dnia 23 października 2014 r. nr [...] oraz nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze" stwierdziło niedopuszczalność odwołań, wniesionego przez K. Ś. i K. K. W ich uzasadnieniu SKO, działające jako organ odwoławczy stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie nie ma przedmiotu zaskarżenia, bowiem w aktach sprawy brak jest decyzji o wskazanych numerach. W tej sytuacji nie ma możliwości wniesienia odwołania. Skargi na powyższe postanowienia złożyli do WSA w Krakowie K. Ś. i K. K., wskazując na naruszenie przez SKO ich prawa do obrony. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie były postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołań wniesionych przez skarżących od wskazanych przez nich decyzji. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej w skrócie -k.p.a.), "Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne." W myśl art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Stosownie natomiast do treści § 2 ww. przepisu, właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Przyjmuje się w doktrynie postępowania administracyjnego, że odwołanie jako środek zaskarżenia może być zatem niedopuszczalne nie tylko z przyczyn podmiotowych, ale i również z przyczyn podmiotowych. Odwołanie jest więc niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych wówczas, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia, tj. np. gdy brak jest aktu władczego organu administracji publicznej - decyzji administracyjnej wydanej przez organ w danej sprawie. Zgodnie ze wskazanym art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym ma zatem obowiązek podjąć czynności mające na celu m.in. ustalenie czy odwołanie jest dopuszczalne. Ustalenie przez organ, że wniesiono środek zaskarżenia na decyzję, której nie wydano, bądź na nieistniejącą decyzję (np. niepodpisaną), czy też pismo nie stanowiące decyzji nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalności, nie zezwalając na przystąpienie do merytorycznej oceny sprawy. Z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w tym przypadku, gdyż skarżący wnieśli odwołania od niewydanych w ogóle decyzji. Skoro działające jako organ odwoławczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że mimo, iż większość wskazanych w odwołaniach nr decyzji była prawidłowa bo rzeczywiście dotyczyła wydanych decyzji bądź postanowień, a przedmiotowe nie miały swojego odpowiednika w wydanych decyzjach administracyjnych, to zobowiązane było bezwzględnie do wydania postanowień z art. 134 k.p.a. stwierdzających wniesienie odwołań jako niedopuszczalnych przedmiotowo. Nie było więc w tym względzie wątpliwości, że doszło jedynie po stronie skarżących do pomyłki w określeniu nr decyzji, które kwestionują, gdyż w ogóle w tych postępowaniach decyzji administracyjnej nie wydano. Nie zachodziła więc i konieczność wezwania skarżących o uzupełnienie braków odwołań w tym zakresie. W związku z powyższym Sąd uznał, że skargi są niezasadne, a kontrolowane postanowienia zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie l sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 200w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jak w punktach II i III sentencji wyroku.