III SA/Kr 1880/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na czynność Wójta Gminy Liszki z dnia 27 czerwca 2023 r. znak GZEAS-531-1-6/23 w przedmiocie zwrotu kosztów przejazdu dziecka do przedszkola postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia 24 listopada 2023 r. K. T. (dalej: skarżąca), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na czynność Wójta Gminy Liszki z dnia 27 czerwca 2023 r. znak GZEAS-531-1-6/23 w przedmiocie zwrotu kosztów przejazdu dziecka do przedszkola. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Pismem z dnia 23 stycznia 2024 r. Skarżąca oświadczyła, że cofa skargę z uwagi na pozytywne rozstrzygnięcie dla niej sprawy przez Radę Gminy Liszki (uchwała nr LIV/772/2023 z dnia 18 grudnia 2023r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). W niniejszej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.