III SA/Kr 1864/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2024 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 20 października 2023 r. znak NP.908.2.20.2020 w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 22 listopada 2023 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 20 października 2023 r., znak NP.908.2.20.2020, w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 22 grudnia 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL i nadesłanie jednego odpisu skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 stycznia 2024 r. (k. 44). Skarżący przy piśmie z dnia 19 stycznia 2024 r. (k. 45) przedłożył – opisany jako dokumentacja medyczna i informacje o substancjach szkodliwych – plik załączników, na który składała się m.in. pierwsza strona skargi (k. 46) i dokument zawierający numer PESEL (k. 56). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W świetle art. 57 § 1 ab initio oraz art. 46 § 2 pkt 1b i art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skarga powinna zawierać numer PESEL skarżącego, a do skargi powinny być dołączone jej odpisy dla doręczenia ich stronom (uczestnikom). Brak tych elementów stanowi braki formalne skargi, które powodują, że nie może ona otrzymać prawidłowego biegu, i to bez względu na to, czy numer PESEL znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (zob. uchwałę NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, i uchwałę NSA z dnia 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22, CBOSA). Brakami tymi jest dotknięta przedmiotowa skarga i – mimo stosownego wezwania – nie zostały one uzupełnione w wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 17 stycznia 2024 r. Skarżący przede wszystkim spóźnił się z wykonaniem wezwania o dwa dni, a nadto wykonał je tylko częściowo, przedstawiając odpis stanowiący odwzorowanie fragmentu – a nie całości – treści wniesionej skargi. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.