III SA/Kr 1815/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. K., działającego przez opiekuna prawnego M. K. na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie z dnia 4 października 2024 r. nr ON-II.9534.1.4913.2024 w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia i umorzenia postępowania pierwszej instancji postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Uzasadnienie: M. K., zwany dalej skarżącym, działając przez opiekuna prawnego M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie z dnia 4 października 2024 r. nr ON-II.9534.1.4913.2024 w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia i umorzenia postępowania pierwszej instancji. Pismem z dnia 22 marca 2025 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej w skrócie P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli cofnięcie skargi jest skuteczne, sąd zobligowany jest w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzyć postępowanie. Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi w sprawie niniejszej nie zmierzało do obejścia prawa, więc na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało postępowanie sądowoadministracyjne umorzyć. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) orzekł, jak w sentencji postanowienia.