III SA/Kr 1784/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.Ś. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 marca 2017 r. w dniu 18 maja 2017 r. w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić uzupełnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dniu 3 marca 2017 r. oddalił skargę Z.Ś. – dalej skarżący, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 14 listopada 2016 r. [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Odpis powyższego wyroku wraz z pouczeniem o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, doręczono skarżącemu w dniu 25 marca 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenie odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W dniu 31 marca 2017 r. (data nadana w placówce pocztowej) skarżący nadesłał pismo zatytułowane "Nieprofesjonalny pełnomocnik a zwrot kosztów procesu". Z treści tego pisma nie wynikały jednak intencje procesowe skarżącego i w związku z tym pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. wezwano go o sprecyzowanie charakteru procesowego ww. pisma – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie doręczono w dniu 18 kwietnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenie odbioru. W odpowiedzi (data wpływu do tut. Sądu 24 kwietnia 2017 r.) skarżący wskazał na treść przepisów postępowania cywilnego dotyczących zwrotu kosztów postępowania, podkreślając, że w przedmiotowej sprawie Sąd powinien orzec o kosztach z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego Sąd potraktował jako wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z treści § 2 i 3 powołanego przepisu wynika, że wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, wydając postanowienie. Ponadto, zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 200 p.p.s.a., który stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Definicję tego rodzaju kosztów zawiera art. 205 § 1 p.p.s.a. stanowiący, że do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Wobec powyższego, skoro w niniejszej sprawie zapadł wyrok oddalający skargę, to wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie zwrotu kosztów nie mógł zostać uwzględniony. Ponadto wskazać należy, że brak byłoby podstaw do zamieszczania rozstrzygnięcia o kosztach postępowania nawet w sytuacji, gdyby uwzględniono skargę skarżącego, bowiem, w myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub też przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Skoro, więc skarżący korzysta w niniejszej sprawie z przyznanego mu na mocy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwolnienia od kosztów sądowych, a nadto nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów potwierdzających poniesione przez niego koszty, o których mowa w art. 205 § 1 p.p.s.a., brak było podstaw do zamieszczania w wyroku z dnia 3 marca 2017 r. rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Przede wszystkim jednak powtórzyć należy, że zwrot kosztów nie należy się w przypadku oddalenia skargi. W konsekwencji bezzasadny jest wniosek strony o uzupełnienie wyroku w tym zakresie. Podkreślić też należy, że przepisy postępowania cywilnego dotyczące kosztów postępowania nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postępowanie to regulują bowiem przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, orzekł na podstawie art. 157 § 1, § 2 w zw. z art. 199 i art. 200 p.p.s.a.