III SA/Kr 1727/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat F. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 1727/12 w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek.

W sporządzonej i wniesionej skardze kasacyjnej adwokat F. K. działająca z substytucji adwokat A. K. wniosła "o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu z urzędu a polegającego na opracowaniu skargi kasacyjnej poprzedzonego dogłębną analizą akt przedmiotowej sprawy" oświadczając, iż koszty powyższe nie zostały nawet częściowo uiszczone (k. 60). Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 573/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargą kasacyjną bez orzekania o wynagrodzeniu za wykonane na zasadzie prawa pomocy zastępstwo prawne. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Jak wynika z akt skarżącemu przyznano prawo pomocy ustanawiając na jego rzecz adwokata (k. 20), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas A. K. (k. 32). Wymieniona udzielił zaś pełnomocnictwa substytucyjnego adwokat F. K. (k. 39). Przy przedstawionym układzie procesowym kwestia uwzględnienia wniosku złożonego przez adwokat F. K. "o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu z urzędu a polegającego na opracowaniu skargi kasacyjnej poprzedzonego dogłębną analizą akt przedmiotowej sprawy" nieco się komplikuje. W myśl bowiem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Ponadto zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Przez wyznaczonego adwokata, czy radcę prawnego rozumieć należy adwokata, radcę prawnego wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką, czy właściwą Okręgową Izbę Radców Prawnych. W niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokat A. K. W świetle powyższego stwierdzić zatem należy, iż przyznanie - wyznaczonemu pełnomocnikowi - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi bowiem podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje bowiem jedynie powstanie określonego stosunku pomiędzy substytutem i stroną. W wyniku powyższego nie następuje też zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z 17.03.2010 i powołaną w jego uzasadnieniu uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382) Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 250 ppsa oraz art. 258 § 2 pkt 8 ppsa.