III SA/Kr 1689/23

|Sygn. akt III SA/Kr 1689/23 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski, Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura, Asesor WSA Marta Kisielowska (spr.), , Protokolant: Starszy Referent Monika Kostecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2024 r., sprawy ze skargi Gminy Wieliczka na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 września 2023 roku, nr IG-I.7220.1.26.2023.AZ w przedmiocie wysokości należnej opłaty za sporządzenie i wydanie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza na rzecz Gminy Wieliczka od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego kwotę 190 (sto dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną decyzją z dnia 27 września 2023 r. IG-I.7720.1.26.2023.AZ Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty Wielickiego z dnia 18 lipca 2023 r. orzekającą o wysokości należnej opłaty za sporządzenie i wydanie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki numer [...] obręb ewidencyjny K., jednostka ewidencyjna Wieliczka-obszar wiejski, powiat wielicki, w wysokości 150 zł. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej: "k.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1752, dalej: "p.g.i.k."). Wnioskiem z dnia 29 maja 2023 r. Gmina Wieliczka (dalej: "skarżąca") zwróciła się do Starosty Wielickiego o wydanie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu mapy ewidencyjnej dla nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] oraz [...] obręb ewidencyjny K., jednostka ewidencyjna Wieliczka – obszar wiejski, powiat wielicki. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca jest właścicielem nieruchomości, organem administracji publicznej, realizującym zadania publiczne związane z budynkami, gruntami, lokalami, których dotyczy wniosek. W dodatkowych wyjaśnieniach wskazano, że dokumenty są niezbędne do ujawnienia własności Gminy Wieliczka w księdze wieczystej. Z dołączonego do akt wypisu z rejestru gruntów wynika, że właścicielem działki [...] jest Gmina Wieliczka. Z wykazu zmian ewidencyjnych wynika, że działka [...] stanowiąca własność Z. S. została podzielona na działkę [...] (na cele PKP) i [...] (dotychczasowego właściciela). Pismem z dnia 29 czerwca 2023 r. Gmina Wieliczka wniosła sprzeciw wobec naliczenia opłaty za udostępnienie materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego obliczonej dokumentem obliczenia opłaty nr [...], z dnia 07.06.2023, identyfikator wniosku GK.6621.3.2440.2023. Decyzją z dnia 18 lipca 2023 r. Starosta Wielicki orzekł o wysokości należnej opłaty za sporządzenie i wydanie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki ewidencyjnej nr [...] obręb ewidencyjny K., jednostka ewidencyjna Wieliczka – obszar wiejski, powiat wielicki, w łącznej wysokości 150 zł. Organ wskazał, że zwolnienie z opłaty nie dotyczy sytuacji, gdy dochodzi do przeniesienia prawa własności pomiędzy osobą fizyczną a jednostką samorządu terytorialnego, w przypadku gdy nieruchomość ma założoną księgę wieczystą. W odwołaniu od decyzji Starosty Wielickiego skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 40 ust. 2 pkt 4 lit a u.p.g.i.k. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że przewidziane w przepisie zwolnienie z opłaty za sporządzenie i wydanie wypisu oraz wyrysu operatu ewidencyjnego dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy materiały mają być wykorzystane przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego do założenia księgi wieczystej dla nieruchomości, podczas gdy przepis powinien być interpretowany jako dotyczący każdego pierwszego wpisu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego jako właściciela określonej nieruchomości, niezależnie czy wpis taki wymaga założenia księgi wieczystej; W oparciu o podniesione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o braku obowiązku uiszczenia opłaty. Decyzją z dnia 27 września 2023 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem sporu w postępowaniu jest ocena prawidłowego zastosowania art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.i.k. Zdaniem organu należy ocenić, czy zwolnienie dotyczy tylko nieruchomości niemającej urządzonej księgi wieczystej, czy obejmuje też przypadek zamiaru założenia księgi wieczystej dla działki odłączonej z dotychczasowej księgi wieczystej, z którym związane jest ujawnienie prawa do tej nieruchomości. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podzielił stanowisko organu I instancji, zgodnie z którym w przypadku przenoszenia własności pomiędzy Skarbem Państwa, jednostką samorządową a podmiotem trzecim, w przypadku, gdy nieruchomość już ma założoną księgę wieczystą, wówczas zwolnienie z opłat nie przysługuje. Organ podniósł, że zasadą jest odpłatne udostępnianie wypisów i wyrysów z operatu ewidencyjnego. Organ podkreślił, że tylko w stosunku do przeniesienia praw pomiędzy Skarbem Państwa a jednostką samorządu terytorialnego i odwrotnie, ustawodawca przewidział zwolnienie z opłat, natomiast nie przewidział go w przypadku przenoszenia prawa z udziałem podmiotu trzeciego. Organ zwrócił również uwagę, że zgodnie z przepisami art. 12 ust. 3 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości, a zatem ma moc prawną do bycia podstawą dokonania odpowiednich wpisów w księgach wieczystych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 40b ust. 2 pkt 4 lit a p.g.i.k. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przewidziane w ww. przepisie zwolnienie z opłaty za sporządzenie oraz wydanie wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego dotyczy wyłącznie sytuacji gdy materiały te mają być wykorzystane przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego do założenia księgi wieczystej dla nieruchomości, w sytuacji gdy przepis ten powinien być interpretowany w ten sposób, że zwolnienie z opłaty za sporządzenie i wydanie wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego dotyczy każdego pierwszego wpisu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego jako właściciela określonej nieruchomości w księdze wieczystej, w miejsce innego właściciela, niezależnie od tego czy wpis taki wymaga założenia księgi wieczystej, która to błędna wykładnia doprowadziła do błędnego nie zastosowania ww. przepisu i w konsekwencji do bezpodstawnego obciążenia Gminy Wieliczka opłatą. W oparciu o podniesione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji, o umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia opłaty za sporządzenie i wydanie wypisu oraz wyrysu z operatu ewidencyjnego, zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 27 lutego 2024 r. skarżąca przedstawiła dodatkowe stanowisko w sprawie, wskazując, że innych sprawach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie uzyskała uchylenie zaskarżonych decyzji nakładających na skarżącą opłatę za wydanie wypisów z rejestru gruntów. W odpowiedzi na pismo skarżącej Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, wskazał, że wyroki, na które powołuje się skarżąca zapadły w odmiennych stanach faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W niniejszej sprawie istotą sporu pomiędzy skarżącą a Małopolskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Starostą Wielickim jest interpretacja art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.i.k., a przede wszystkim udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy zwolnienie z opłaty, o której mowa w powołanym przepisie, obejmuje również sytuację, w której jednostka samorządu terytorialnego wnioskuje o wydanie dokumentów w celu ujawnienia prawa własności do nieruchomości nabytej w drodze podziału nieruchomości stanowiącej uprzednio własność osoby fizycznej, w sytuacji gdy nieruchomość miała założoną księgę wieczystą. Kwestią sporną było również, czy w sytuacji gdy podstawę nabycia prawa własności nieruchomości stanowiły przepisy ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 311, dalej: "ustawa"), a zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości, to czy zasadne jest zwolnienie jednostki samorządu terytorialnego z obowiązku ponoszenia opłaty za uzyskanie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej, skoro zgodnie z ustawą podstawę wpisu stanowić może decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie z art. 40a ust. 1 p.g.i.k. organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie. Zgodnie z art. 40b ust. 2 pkt 4 p.g.i.k. nie pobiera się opłaty za wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego sporządzane i wydawane na żądanie: organów administracji rządowej oraz jednostek samorządu terytorialnego, w związku z ich działaniami mającymi na celu: a) ujawnienie prawa do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w księdze wieczystej, b) przeniesienie praw do nieruchomości Skarbu Państwa na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, c) przeniesienie praw do nieruchomości jednostki samorządu terytorialnego na rzecz Skarbu Państwa. Na wstępie należy wskazać, że interpretacja art. 40b ust. 2 pkt 4 p.g.i.k. była już przedmiotem wypowiedzi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, m. in. w wyrokach z dnia 21 września 2023 r. sygn. III SA/Kr 872-876/23 oraz 18 października 2023 r., sygn. III SA/Kr 996-998/23, Sąd podziela stanowisko zawarte w tych orzeczeniach i przyjmuje je za własne. W niniejszym postępowaniu skarżąca wystąpiła do Starosty Wielickiego z wnioskiem o sporządzenie i wydanie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki ewidencyjnej nr [...] obręb ewidencyjny K., jednostka ewidencyjna Wieliczka – obszar wiejski, powiat wielicki. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną było, że skarżąca jest właścicielem działki nr [...] objętej wnioskiem (decyzja nr 1874.2022 Burmistrza Miasta i Gminy Wieliczka z dnia 29 sierpnia 2022 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wraz ze stwierdzeniem ostateczności). W orzecznictwie wskazuje się, że zwolnienie z opłat, o którym mowa w art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.k., nie aktualizuje się w przypadku, gdy dokumenty z operatu są niezbędne dla etapu poprzedzającego ujawnienie prawa w księdze wieczystej, tj. np. dla wydania decyzji o nabyciu prawa (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. I OSK 888/19 oraz z dnia 27 czerwca 2023 r. sygn. I OSK 535/20, a także z dnia 31 sierpnia 2022 r. sygn. I OSK 1264/19). Prawo, które jednostka samorządu terytorialnego zamierza ujawnić w księdze wieczystej, musi więc podmiotowi temu przysługiwać, aby można było w ogóle rozważać skorzystanie ze zwolnienia z opłat, o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie. Sąd nie podziela stanowiska przyjętego w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, w świetle którego w okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do zwolnienia skarżącej z opłat za żądane dokumenty. Zdaniem Sądu z treści powołanego przepisu art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.i.k. wynika, że warunkiem zwolnienia jednostki samorządu terytorialnego z opłaty za o sporządzenie i wydanie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej jest, aby uzyskanie wnioskowanych dokumentów miało na celu ujawnienie prawa do nieruchomości jednostki samorządu terytorialnego w księdze wieczystej. Ustawa nie przewiduje dodatkowych warunków zwolnienia, w tym w szczególności nie wskazuje, aby zwolnieniem objęte było wyłącznie nabycie nieruchomości od innej jednostki samorządu terytorialnego, czy od Skarbu Państwa, nie przewiduje również, aby zwolnienie przysługiwało wyłącznie przy zakładaniu księgi wieczystej, a nie obowiązywało przy wpisach do istniejących ksiąg wieczystych, czy też dokonaniu założenia księgi wieczystej dla nieruchomości powstałej w wyniku podziału. W ocenie Sądu z treści powołanego przepisu art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.i.k., wystarczające do zwolnienia z opłat jest to, aby żądane przez skarżącą dokumenty miały stanowić podstawę ujawnienia prawa własności nieruchomości jednostki samorządu terytorialnego w księdze wieczystej. Przy czym chodzić tu musi o pierwsze ujawnienie tego prawa na rzecz wskazanej jednostki samorządu terytorialnego. Z przepisu art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.i.k. nie wynika (jak twierdzą organy), że zwolnienie z opłat aktualizuje się jedynie przy ujawnieniu prawa własności gminy mającego miejsce przy zakładaniu księgi wieczystej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2019 r. sygn. III SA/Kr 1250/18). W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. I OSK 535/20 NSA wskazał, że skoro gmina nie była dotychczas wpisana do księgi wieczystej jako właściciel działek, to nie można uznać, by wykorzystała już zwolnienie przysługujące jej z mocy art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.k. Sąd zwrócił uwagę, że gdy chodzi o pierwsze ujawnienie prawa własności gminy w księdze wieczystej, to zwolnienie z opłat ma zastosowanie i dotyczy to też takiej sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, gdy gminie chodzi o wydanie dokumentów w zakresie działek celem odłączenia ich z dotychczasowej księgi wieczystej, w której jako właściciele wpisane były osoby fizyczne i urządzenie dla tych działek nowej księgi wieczystej, w której jako właściciel wpisana zostałaby gmina. NSA zasadnie wskazał, że skoro odłączenie (działek z księgi wieczystej) jest następstwem zmiany podmiotu, któremu przysługuje prawo własności, to czynności podejmowane przez gminę w takiej sytuacji, zmierzają właśnie do ujawnienia przysługującego jej prawa, a więc chodzi tu o pierwsze ujawnienie w księdze wieczystej prawa własności gminy, co z kolei aktualizuje zwolnienie z opłat w oparciu o art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.i.k. Sąd nie podziela stanowiska organów przyjętych w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, że zwolnienie z opłat nie jest przewidziane w sytuacji przeniesienia prawa własności między gminą, a osobą fizyczną, gdy nieruchomość ma założoną księgę wieczystą. Jeżeli bowiem odłączenie działek jest właśnie następstwem zmiany podmiotu, któremu przysługuje prawo własności, to w takiej sytuacji, czynności podejmowane przez gminę ocenione winny zostać jako zmierzające do ujawnienia jej prawa, a uzyskanie niezbędnych do osiągnięcia tego celu dokumentów, zwolnione jest z opłaty, w oparciu o analizowaną regulację. W ocenie Sądu nieprawidłowe jest stanowisko organów I i II instancji, że z treści art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. b i c p.g.i.k. z góry wyłączone jest zastosowanie ustawowego zwolnienia z opłat w przypadku przenoszenia własności pomiędzy osobami fizycznymi a jednostkami samorządu terytorialnego. Powołany przepis art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.i.k. nie zawiera bowiem ograniczeń podmiotowych, istotne jest jedynie, czy dokumenty mają zmierzać do ujawnienia prawa własności jednostki samorządu terytorialnego w księdze wieczystej, niezależnie od tego, od jakiego podmiotu zostały nabyte. Równocześnie, interpretacja art. 40b ust. 2 pkt 4 p.g.i.k. daje podstawę do stwierdzenia, że lit. a, b i c regulują odmienne niezależne podstawy zwolnienia z opłat za wydanie dokumentów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Sąd nie podziela również poglądu przyjętego w zaskarżonej decyzji, że skoro z art. 12 ust. 3 ustawy wynika, że decyzje o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowią podstawę wpisu w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości, brak jest podstaw do zwolnienia skarżącej z opłat za wydanie wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej, ponieważ podstawę wpisu prawa własności skarżącej stanowić może przedmiotowa decyzja administracyjna. W ocenie Sądu okoliczność, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do dokonania wpisu do księgi wieczystej nie stanowi samodzielnej podstawy do obciążania skarżącej kosztami za wydanie wnioskowanych dokumentów. Podkreślić na wstępie należy, że art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a p.g.i.k. przewiduje zwolnienie jednostki samorządu terytorialnego z opłaty za o sporządzenie i wydanie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej, jeżeli jego celem jest ujawnienie prawa do nieruchomości jednostki samorządu terytorialnego w księdze wieczystej, w tym także wyłączenie działki z założonej już księgi wieczystej i założenia nowej księgi wieczystej, w której prawo własności zostanie wpisane na rzecz jednostki samorządu terytorialnego. Z akt sprawy wynika, że decyzja znajduje się przy księdze wieczystej nr [...] i posłużyła do ujawnienia zmiany oznaczenia nieruchomości, nie stały się jednak podstawą do ujawnienia prawa własności nieruchomości, ani założenia nowej księgi wieczystej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że w przypadku, gdy wskutek wydania decyzji na podstawie ustawy szczególnej tylko część nieruchomości stała się własnością podmiotu publicznoprawnego, konieczne jest odłączenie od dotychczasowej księgi wieczystej tej części i wpisanie jej do odrębnej księgi wieczystej prowadzonej dla pozostałych działek gruntu wchodzących w skład terenu przewidzianego pod drogę publiczną. Zgodnie z § 36 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. część nieruchomości może być odłączona tylko wtedy, gdy zostaną przedstawione dokumenty stanowiące podstawę oznaczenia nieruchomości zarówno co do części odłączonej, jak i co do części pozostałej. Nie narusza to ograniczeń podziału nieruchomości określonych w przepisach szczególnych. Ustęp 2 § 36 wskazuje, że w razie odłączenia części nieruchomości zakłada się dla tej części osobną księgę wieczystą, chyba że ma być ona połączona z inną nieruchomością, dla której księga jest już prowadzona. Podstawę wpisu stanowią dołączone do wniosku dokumenty stwierdzające nabycie własności określonej nieruchomości oraz dokumenty stanowiące podstawę jej oznaczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt I CSK 650/14). Sąd Najwyższy wskazał, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej prawa własności, z uwagi na pierwotny charakter nabycia, ale nie zwalnia wnioskodawcy od wykazania historii nieruchomości, co umożliwiłoby dokonanie wpisu, zgodnie z wymaganiami przepisu § 21 pkt 1 lit. i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie informatycznym (Dz.U .Nr 162, poz.1575 ze zm.) (por. postanowienie Sądu Najwyższego jw.). Sąd nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego zgodnie z wnioskiem skarżącej. Ponownie rozpatrując sprawę organy bowiem powinny ustalić, czy dokumenty wnioskowane przez skarżącą zmierzają do ujawnienia prawa własności skarżącej w księdze wieczystej zgodnie ze wskazaniami zawartymi w niniejszym uzasadnieniu. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z treścią art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2023, poz. 1935) zasądzając na rzecz skarżącej od Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego kwotę 190 złotych, na którą składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika 90 zł. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku.