III SA/Kr 1677/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Jakub Makuch Sędziowie : SWSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko SWSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 września 2022 r. znak SKO.GiK/4161/29/2022 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, postanowieniem z dnia 19 września 2022 r., znak SKO.GiK/4161/29/2022, działając na podstawie przepisów art. 264, art. 263, art. 262 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735), po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez M. S. na postanowienie wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z dnia 24 marca 2022 r. w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w kwocie 2900 zł w sprawie rozgraniczenia nieruchomości składającej się z działki nr 1 położonej w obr. Nr [...] jedn.ewid,. K. objętej KW [...] a nieruchomością sąsiednią składającą się z działki nr 4 położoną w obrębie nr [...] Jedn. ewid. K. objętej KW Nr [...], działki nr 2/2 położoną w obrębie nr [...] jedn.ewid. K. objętej KW [...], działki nr 3 położona w obr. Nr [...] jedn. ewid. K. i zobowiązującej do poniesienia kosztów tego postępowania M. S. w wysokości 1450,00 zł, K. S. i G. S. w wysokości 241,67 zł i Prezydenta Miasta Krakowa – Zarząd Dróg Miasta Krakowa w wysokości 1208,33 zł, w terminie 30 dni od daty ostateczności postanowienia – utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe postanowienie, które jest przedmiotem skargi, zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Postanowieniem Prezydenta Miasta Krakowa, znak: [...], z dnia 1 marca 2021 r. wszczęte zostało na wniosek M. S. postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące ustalenia granic pomiędzy: nieruchomością objętą księgą wieczystą [...] składającą się z działki Nr 1 o pow. 0,0700 ha, położoną w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K., stanowiącą własność – M. S. c. P. i S. w całości – a nieruchomością sąsiednią objętą księgą wieczystą Nr: 1) [...] składającą się z działki Nr 4 o pow. 0,2353 ha, położoną w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K., stanowiącej własność – Gminy K. w całości, 2) [...] składającą się z działki Nr 2/2 o pow. 0,0401 ha, położoną w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K. (jednym punktem), stanowiącej własność – K. S. c. M. i M. oraz G. S. s. H. i Z. na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej w całości Gminy K. w całości, 3) [...] składającą się z działki Nr 3 o pow. 0,4439 ha, położoną w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K. (jednym punktem), stanowiącej własność – Gminy K. w całości. Do wykonania technicznych czynności ustalenia granic upoważniono postanowieniem Prezydenta Miasta Krakowa, znak: [...], z dnia 24 maja 2021 r. geodetę uprawnionego mgr inż. M. K. posiadającego uprawnienia Nr [...]. Geodeta ten został wyłoniony przez organ administracji publicznej w drodze zapytania o cenę. Koszty wykonania operatu zostały określone w wysokości 2900.00 złotych, zgodnie z zawartą w dniu 12 maja 2021 r. umową Nr [...]. Zgodnie z tą umową została przedłożona przez wykonawcę faktura Nr [...], która została opłacona przez Gminę Miejską K. W toku postępowania został sporządzony przez geodetę mgr inż. M. K. operat pomiarowy z rozgraniczenia ww. nieruchomości, przyjęty do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30 listopada 2021 r. pod numerem [...]. Decyzją Prezydenta Miasta Krakowa Nr [...], znak: [...], z dnia 24 marca 2022 r. orzeczono o rozgraniczeniu nieruchomości objętej księgą wieczystą Nr [...] składającą się z działki Nr 1 o pow. 0,0700 ha, położonej w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K., a nieruchomościami sąsiednimi objętymi: księgą wieczystą Nr [...] składającą się z działki Nr 4 o pow. 0,2353 ha, księgą wieczystą [...] składającą się z działki Nr 2/2 o pow. 0,0401 ha (jednym punktem) oraz księgą wieczystą Nr [...] składającą się z działki Nr 3 o pow. 0,4439 ha (jednym punktem), położonymi w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K. Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z dnia 24 marca 2022 r., znak [...], działając na podstawie art. 264 § 1 w związku z art. 263 § 1 i art. 262 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), z powołaniem art. 29 ust. 1, 2 i 3, art. 30 ust 1 i 4, art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm.): 1) ustalił koszty postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości wszczętego na wniosek M. S. w kwocie 2900.00 złotych; 2) wskazał, że do uiszczenia kosztów określonych w punkcie 1 zobowiązana jest: – M. S. w wysokości 1450.00 złotych; – K. S. oraz G. S. w wysokości 241.67 złotych; – Prezydent Miasta Krakowa - Zarząd Dróg Miasta Krakowa w wysokości 1208.33 złotych; 3) ustalił termin uiszczenia kosztów na 30 dni od daty kiedy postanowienie stanie się ostateczne. Na skutek zażalenia M. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wydało opisane na wstępie postanowienie z dnia 19 września 2022 r., którym utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 24 marca 2022 r. W uzasadnieniu tego postanowienia organ drugiej instancji wskazał, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony. Ustalenie dla stron obciążających je kosztów postępowania rozgraniczeniowego następuje w trybie przewidzianym w art. 262 § 1 pkt 2 i art. 264 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 264 k.p.a. wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia, organ administracji publicznej ustala w drodze postanowienia jednocześnie z wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę. Chodzi tu o decyzję kończącą postępowanie w danej sprawie, nie ma zaś znaczenia, czy jest to decyzja merytoryczna (rozstrzygająca sprawę co do istoty), czy tylko decyzja w znaczeniu procesowym (np. umarzająca postępowanie rozgraniczeniowe i przekazująca sprawę do sądu). Podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego stanowią art. 264 § 1 k.p.a. w związku z art. 263 § 1 i art. 262 § 1 k.p.a., które określają zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego pomiędzy stronę a organ. Jak wynika z tych przepisów stronę obciążają te koszty, które wynikają albo z jej winy (art. 262 § 1 pkt 1 k.p.a.), albo też zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 152 ustawy Kodeks cywilny – koszty rozgraniczenia właściciele nieruchomości ponoszą po połowie. Powołany przepis był i nadal jest przedmiotem rozbieżności w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dotyczącym tego, czy w przypadku postępowania rozgraniczeniowego koszty postępowania ponosi tylko podmiot, na rzecz którego takie postępowanie jest prowadzone, czy też każdy z właścicieli nieruchomości rozgraniczanych w takim postępowaniu. Rozbieżności te zostały przynajmniej częściowo wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 sędziów z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt I OPS 5/06. W uchwale tej wyrażono pogląd, że organ administracji publicznej orzekając na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. o kosztach postępowania rozgraniczeniowego powinien uwzględniać normę art. 152 k.c., co oznacza, że należy obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiednich nieruchomości, a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. Postępowanie rozgraniczeniowe jest szczególnym postępowaniem, ponieważ prowadzone jest ono w I instancji przed organem administracyjnym, a następnie przed sądem powszechnym. W obu tych postępowaniach sąd powszechny jak i organ administracji są obowiązane stosować te same zasady, co wynika z art. 152 i 153 k.c. oraz art. 31 ust. 2-4 i art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 z późn. zm.). W postępowaniu administracyjnym ma zastosowanie norma materialnoprawna wynikająca z art. 152 k.c. zgodnie z którą właściciele gruntów sąsiadujących ponoszą koszty rozgraniczenia po połowie (w równych częściach). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że udział w postępowaniu administracyjnym jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że toczy się ono w interesie nie tylko wnioskodawcy, ale każdej ze stron postępowania. W uzasadnieniu powołanej uchwały składu 7 sędziów wskazano także, że w postępowaniu rozgraniczeniowym wszczętym na wniosek właściciela jednej nieruchomości, właściciel sąsiedniej nieruchomości nie może skutecznie wywodzić, że przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego nie leży w jego interesie, gdyż nie kwestionuje on przebiegu granic. Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży bowiem w interesie prawnym wszystkich właścicieli. Już sam fakt braku rozgraniczenia nieruchomości lub zaistnienia innej podstawy do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego prowadzi do konstatacji, że w interesie każdego z właścicieli nieruchomości, które nie są prawidłowo rozgraniczone, jest dokonanie rozgraniczenia. Samo zachowanie się właścicieli rozgraniczanych nieruchomości ma wpływ także na wysokość ponoszonych kosztów postępowania. Przy zgodnych stanowiskach koszty te kończą się na etapie postępowania administracyjnego, przy braku takiej zgody koszty te będą obejmowały także postępowanie przed sądem powszechnym. Samo rozgraniczenie jest w interesie każdego z właścicieli nieruchomości, które podlegają rozgraniczeniu. Rozgraniczenie ma miejsce wówczas, gdy dane działki nie mają oznaczonej linii granicznej lub taka linia graniczna budzi wątpliwości co do zgodności ze stanem prawnym. Organ drugiej instancji wskazał dalej, że podziela trafność rozwiązania przyjętego przez organ pierwszej instancji. Granica pomiędzy nieruchomością składającą się z działki nr 1 położonej w obr. Nr [...] jedn.ewid,. K. objętej KW [...], a nieruchomością sąsiednią składającą się z działki nr 4 położoną w obrębie nr [...] Jedn. ewid. K. objętą KW Nr [...], działki nr 2/2 położoną w obrębie nr [...] jedn.ewid. K. objętej KW [...], działki nr 3 położonej w obr. Nr [...] jedn. ewid. K. była przedmiotem rozgraniczenia na tej samej długości, a zatem koszty rozgraniczenia powinny być podzielone przez właścicieli tych działek. Właścicielką działki nr 1 jest M. S., natomiast właścicielami działek sąsiadujących nr 4, nr 2/2 i nr 3 obr. [...] jedn. ewid. K. jest K. S. i G. S. oraz Gmina K. W związku z tym łączne koszty wynoszące 2900,00 zł podzielono po połowie i połowę tej kwoty ustalono do zapłaty dla M. S., zaś pozostałą kwotę 1450,00 zł rozliczono proporcjonalnie na właścicieli pozostałych rozgraniczanych nieruchomości w odniesieniu o liczby ustalonych punktów granicznych. Przyjęte zatem przez organ pierwszej instancji rozwiązanie należy uznać za trafne. Organ drugiej instancji podkreślił, że w sprawie ustalenia wysokości kosztów nie jest kontrolowane postępowanie rozgraniczeniowe, ale skoro zostało wszczęte i dokonano rozgraniczenia, to niewątpliwie było to działanie nie tylko w interesie właściciela, którego wniosek wszczął postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości, ale także i wszystkich stron tego postępowania, które dzięki takiemu rozgraniczeniu mają pewność co do granic swojej nieruchomości i dzięki temu mogą np. skutecznie taką nieruchomością dysponować. Bez wątpienia właściciel, który ma pewność swoich granic popartą właściwie sporządzonymi granicami na mapie rozgraniczeniowej jest w dużo lepszej sytuacji prawnej od właściciela, który może i wie, gdzie powinny być granice jego działki, ale nie posiada dokumentacji geodezyjnej pozwalającej na stwierdzenie legalności przebiegu granicy. Tym samym skoro rozgraniczenie pomiędzy działkami jest w interesie właścicieli takich działek, to powinni oni także uczestniczyć w kosztach tego rozgraniczenia. W przeciwnym razie sam wnioskodawca będzie się wzbraniał przed wszczynaniem postępowania rozgraniczeniowego mając świadomość, że w wyniku rozgraniczenia skorzystają na tym pozostali właścicieli sąsiednich działek, ale tylko on poniesie całość kosztów rozgraniczenia. Nawiązując do zażalenia organ drugiej instancji dodał, że na etapie ustalania kosztów postępowania i zobowiązania do ich uiszczenia nie jest brana pod uwagę sytuacja ekonomiczna stron postępowania rozgraniczeniowego. Pismem z dnia 6 października 2022 . M. S. wniosła skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 września 2022 r. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu: 1) naruszenie 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. i w zw. z art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 267 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia 24 marca 2022 r., znak [...], obciążającego M. S. kosztami postępowania rozgraniczeniowego w sytuacji gdy: – M. S. z uwagi na niewielkie dochody na poziomie minimalnego wynagrodzenia nie jest w stanie ponieść wskazanych kosztów; – postępowanie rozgraniczeniowe nie zakończyło się, albowiem M. S. złożyła wniosek o przekazanie sprawy do Sądu; 2. naruszenie art. 152 k.p.a. poprzez obciążenie M. S. kwotą 1450 zł w sytuacji gdy: – M. S. nie żądała rozgraniczenia nieruchomości swojej z nieruchomością K. S. i G. S., nie była nigdy zainteresowana rozgraniczeniem w tej części i w tej części postępowanie prowadzono z urzędu, a w takiej sytuacji koszty powinna ponieść zgodnie z art. 262 k.p.c. Gmina wobec ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie; – Gmina jest zainteresowana rozgraniczeniem dwóch własnych nieruchomości i powinna ponieść w związku z tym przeważającą część kosztów (rozgraniczenie nie dotyczy działek czy punktów, lecz nieruchomości); zdaniem skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie dość specyficznie rozumie ponadto interes wnoszącego postępowanie i proporcje ich ponoszenia w sytuacji, gdy najbardziej zainteresowany w rozgraniczeniu był Zarząd Dróg Miasta Krakowa, kierując do wnioskodawczyni i innych właścicieli pisma zmierzające do zakwestionowania przebiegu ogrodzenia i tylko on korzysta z opinii biegłego geodety; dla skarżącej jest ona zupełnie nieprzydatna. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o oddalenie skargi, w całości podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Kontrolując zaskarżone postanowienie zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ono prawu i nie ma podstaw do pozbawienia go mocy wiążącej. Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm.) czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Z przepisu tego wprost wynika obowiązek zaangażowania geodety przez organ administracji do każdego postępowania, którego przedmiotem jest rozgraniczenie nieruchomości, wobec czego wydatki związane z wynagrodzeniem geodety są bezpośrednio związane z tego typu postępowaniem. Wspomniana ustawa ani rozporządzenie Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz.U. Nr 45, poz. 453) nie zawierają norm dotyczących kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i sposobu ich rozliczenia. Dlatego też w sprawie znajdują zastosowanie uregulowania Kodeksu postępowania administracyjnego Działu IX "Opłaty i koszty postępowania", w tym art. 262 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronę obciążają te koszty postępowania, które: 1) wynikły z winy strony; 2) zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Z kolei w myśl art. 263 § 1 k.p.a. do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 k.p.a., koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a także koszty mediacji. Nie jest to jednak pełny katalog kosztów, jakie mogą obciążać stronę. Ustawodawca bowiem dał możliwość organowi administracji publicznej zaliczenia do kosztów postępowania także innych kosztów, które są bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy (art. 263 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia jest art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 września 2022 r., III SA/Kr 407/22, CBOSA). W uchwale z dnia 11 grudnia 2006 r., akt I OPS 5/06, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 153 k.c.), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania". W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że rozgraniczenie zasadniczo leży w interesie wszystkich właścicieli sąsiadujących ze sobą nieruchomości (por. powołany wyżej wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 września 2022 r.). Transponując powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wydatki związane z wynagrodzeniem geodety są uzasadnione, wykazane i przynależą do kosztów postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organu prowadzącego postępowanie. Postępowanie rozgraniczeniowe zostało zainicjowane przez skarżącą M. S. wnioskiem z dnia 11 lutego 2021 r., toteż nie ulega wątpliwości, że skarżąca M. S. ma obowiązek pokryć przedmiotowe koszty, a w każdym razie partycypować w ich pokryciu. Ewentualne wątpliwości w tej mierze mogłyby powstać nie tyle w odniesieniu do skarżącej M. S., ile w odniesieniu do pozostałych uczestników postępowania (aczkolwiek organ słusznie uznał, że pozostali uczestnicy postępowania również powinni uiścić odpowiednią część kosztów). W ocenie Sądu, sposób podziału kosztów postępowania pomiędzy poszczególnych właścicieli jest uzasadniony i w istocie korzystny dla skarżącej. Koszty postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa Nr [...], znak: [...], z dnia 24 marca 2022 r. poniesione w kwocie 2900.00 zł podzielono na pół i w ½ części, to jest w kwocie 1450.00 zł, zobowiązano do zapłaty skarżącą jako właściciela nieruchomości objętej [...], składającej się z działki Nr 1, która była wnioskowana do rozgraniczenia, zaś pozostałą kwotę 1450.00 zł rozliczono proporcjonalnie na właścicieli pozostałych rozgraniczanych nieruchomości (podzielono ją na 3 części, wedle liczby ustalonych punktów granicznych – kwota przypadająca na jeden punkt to 483.33 zł). Organ odwoławczy trafnie zauważył, że granica pomiędzy działką skarżącej (działka nr 1) z jednej strony i pozostałymi działkami (nr 4, nr 2/2 i nr 3) z drugiej strony – z istoty rzeczy stanowi tę samą długość (stąd wynika zasadność podziału kosztów na pół). Okoliczność, że skarżąca wymieniła we wniosku tylko dwie działki (tj. działkę nr 1 i działkę nr 4), a rozgraniczenie obejmuje też "punktowo" działki nr 2/2 i nr 3 – nie rzutuje na zasadność rozstrzygnięcia o kosztach. Trzeba przy tym zauważyć, że działki nr 2/2 i nr 3 przylegają do tej samej drogi (ulica W. – działka nr 4) co działka nr 1. Wyznaczenie punktów granicznych nr 526 (punkt wspólny działek nr 1, nr 2/2 i 4) oraz nr 2223 (punkt wspólny działek nr 1, 4 i 3) – było zatem uzasadnione czy wręcz konieczne (obrazuje to mapa załączona do akt sądowych w celach poglądowych – k.48). Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z dokonanym rozgraniczeniem, nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie trafnie wskazało też, że podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie organ nie mógł kierować się sytuacją ekonomiczną stron postępowania. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a w szczególności nie narusza przepisów powołanych w skardze. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.