III SA/Kr 167/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. L. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia wynikającego z wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: przyznać z sum budżetowych pozostających do dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat A. L. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas A. L. sporządziła dla strony skargę, którą wniosła do tutejszego sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W skardze sformułowała również wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając jednocześnie, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części. Po orzeczonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmowie przywrócenie terminu wyznaczona adwokat wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie, co skutkowało wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowienia o odrzuceniu skargi strony. W dniu 1.08.2017 r. wpłynęło do tutejszego sądu pismo wyznaczonej adwokat w którym ponowiła swój wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powtarzając oświadczenie, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat złożyła takie oświadczenie. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki określone w rozdziałach 2-4 (§4 ust. 1). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §21 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. W sprawie takiej jak niniejsza, opłata w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi 240 zł co wynika wprost z §21 ust. 1 pkt. 1 lit. c) rozporządzenia zaś w postępowaniu zażaleniowym 120 zł stosownie do §21 ust. 2 pkt. 2 lit. d) wymienionego rozporządzenia. Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.