III SA/Kr 1614/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 16 września 2022 r., znak AF-WO.37.599.2014/ZAŚ9/AJ w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia odrzucić skargę

Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem z dnia 16 września 2022 r., znak AF-WO.37.599.2014/ZAŚ9/AJ, odmówił skarżącemu K. J. wydania zaświadczenia. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 września 2022 r. Zawierało pouczenie o możliwości złożenia na nie zażalenia do Komendanta Głównego Policji, za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, z czego skarżący skorzystał. Pismem z dnia 24 września 2022 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na w/w postanowienie z dnia 16 września 2022 r., znak AF-WO.37.599.2014/ZAŚ9/AJ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem drugiej instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu w rozumieniu art. 3 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd skargę odrzuca, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skoro skarżący wniósł skargę na postanowienie organu I instancji, to jego skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.