III SA/Kr 1571/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 października 2021 r. Nr SKO.RD/4120/248/2021 w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem zniszczeniem pojazdu postanawia skargę odrzucić.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 sierpnia 2023 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 5 maja 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 sierpnia 2023 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 25 sierpnia 2023 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek zarejestrowano pod sygn. akt III SPP/Kr 203/23 Do dnia 3 października 2023 r. skarżący nie uiścił żądanego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro w niniejszym przypadku wezwanie Sądu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi odebrano w dniu 24 sierpnia 2023 r., to termin do jego uzupełnienia upłynął dnia 31 sierpnia 2023 r. Żądana kwota nie wpłynęła jednak na konto tut. Sądu. W dniu 25 sierpnia 2023 r. wpłynął natomiast kolejny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wskazać należy w tym miejscu, że prawomocność zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. W niniejszej sprawie skarżący skorzystał z prawa do złożenia wniosku o przyznanie prawo pomocy już dwukrotnie w dniu 8 listopada 2021 r. (sygn. akt III SPP/Kr 189/21 oraz w dniu 6 czerwca 2022 r. (sygn. akt III SPP/Kr 177/22). O ile złożenie wniosku w dniu 6 czerwca 2022 r., czyli w terminie do uiszczenia wpisu (2 czerwca 2022 r. doręczono zarządzanie o wezwaniu do uiszczenia wpisu), przerwało bieg tego terminu, o tyle odmowa prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie tut. Sądu z dnia 2 listopada 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 października 2022 r. o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanoweniu adwokata) rodziła obowiązek wykonania wcześniejszego wezwania. Podkreślenia wymaga, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 25 sierpnia 2023 r., tj. w terminie wyznaczonym do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie przerywa biegu tego terminu. Prawomocna odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinna prowadzić do podjęcia czynności wpływających na przebieg postępowania, przesunąć jego tok na kolejny etap. Nie jest tak, że strona może na określonym etapie wielokrotnie ponawiać wnioski o przyznanie prawa pomocy, dopuszczenie takiej praktyki prowadziłoby do blokowania toku postępowania. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może dotyczyć etapu w stosunku do którego prawomocnie już orzeczono o braku podstaw do przyznania takiej pomocy i wywoływać skutków z mocą wsteczną (por. postanowienie NSA z 22 marca 2017 r., I OZ 634/17, postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OZ 716/19). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.