III SA/Kr 1554/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na pismo Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 2 czerwca 2023 r. znak: KE-01.1510.126.2023.MP w przedmiocie przywrócenia praw konstytucyjnych pasażerom MPK w Krakowie postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 maja 2023 r. skarżąca zwróciła się do Komendanta Komendy Miejskiej Policji w Krakowie z wnioskiem o przywrócenie praw konstytucyjnych pasażerom MPK w Krakowie i ukaranie winnych nadużyć. Skarżąca wskazała, że zgłasza możliwość popełnienia przestępstwa przez osoby nadzorujące system sprzedaży biletów za pomocą automatów w pojazdach komunikacji miejskiej oraz zawnioskowała o przeprowadzenie wizji lokalnej, usunięcie przyczyny przestępstwa oraz ukaranie winnych naruszenia podstawowych praw konstytucyjnych pasażerów. Skarżąca podniosła, że brak możliwości zakupu biletu w automacie za gotówkę stanowi dyskryminację osób, które posługują się tylko gotówką, co stanowi złamanie podstawowych praw konstytucyjnych pasażerów. W odpowiedzi Prezydent Miasta Krakowa w piśmie z dnia 2 czerwca 2023 r. znak: KE-01.1510.126.2023.MP wyjaśnił, że zakup biletów w automatach znajdujących się w komunikacji miejskiej stanowi jedną z wielu możliwości nabycia biletów. Bilety są dostępne zarówno w automatach stacjonarnych, jak i mobilnych (z czego około 600 obsługuje jedynie transakcje gotówkowe) i przez internet, a także przy użyciu aplikacji. Na powyższe pismo skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której wskazała, że: żąda przywrócenia praw konstytucyjnych pasażerom korzystającym z komunikacji publicznej; wnosi o uchylenie pisma z dnia 2 czerwca 2023 r. uznającego jej skargę za bezzasadną i domaga się rozpatrzenia swoich postulatów w sposób rzetelny i prawidłowy, zgodny z Konstytucją; wnosi o wydanie nakazu natychmiastowego wycofania z użytku przez MPK wszystkich automatów do zakupu biletów, które posiadają jedynie funkcje płatności bezgotówkowej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, względnie oddalenie jako całkowicie bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej, podlega kontroli tego sądu. W myśl art. 3 § 2 i 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty, czynności, bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stwierdzić należy, że zaskarżone w przedmiotowej sprawie pismo Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 2 czerwca 2023 r. znak: KE-01.1510.126.2023.MP, w którym organ wyjaśnia zastrzeżenia zgłoszone przez skarżącą, dotyczące funkcjonowania automatów biletowych w pojazdach komunikacji miejskiej, ma charakter informacyjny i nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W szczególności zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani "innym aktem lub czynnością", o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W świetle powołanej na wstępie regulacji (art. 3 § 2 p.p.s.a.) brak jest zatem podstawy prawnej do prowadzenia postępowania sądowoadmistracyjnego w przedmiotowej sprawie. W związku z tym skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku skarżącej zgłoszonego w piśmie z dnia 5 stycznia 2024 r. dotyczącego ponownego przesłania całej korespondencji skierowanej do skarżącej przez tut. Sąd, wyjaśnić należy, że dotychczas do skarżącej została wysłana z Sądu tylko jedna przesyłka zawierająca odpowiedź na skargę, która została osobiście odebrana przez skarżącą w dniu 6 listopada 2023 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji znajdującego się w aktach sprawy.