III SA/Kr 1533/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 28 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 4 sierpnia 2024 r. nr SKO.PS/4110/495/2023 w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

J. N. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 4 sierpnia 2024 r. nr SKO.PS/4110/495/2023 w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej Pismem z 6 września 2024 r. pełnomocnik skarżącego, poinformował Sąd, że skarżący zmarł 12 sierpnia 2024 r. W dniu 21 października 2024 r. do akt sprawy wpłynął zupełny odpis aktu zgonu skarżącego, sporządzony przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Dąbrowie Tarnowskiej, z którego wynika, że skarżący zmarł [...] r. w D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W zakresie tego pojęcia znajdują się więc takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, a zatem te, które nie przechodzą na następców prawnych, gdyż są związane z określoną osobą. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji – Burmistrza Wojnicza z dnia 23 czerwca 2023 r. nr GOPS.PS.5026.2.2023 zostały wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 901 z późn. zm.), między innymi na podstawie artykułu 54 ust. 1. Z treści wyżej wskazanego przepisu wyraźnie wynika, że prawo do skierowania do domu pomocy społecznej, jest prawem ściśle związanym z osobą, która wymaga całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych. Oznacza to, że przedmiot postępowania sądowego odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków skarżącego. Z tej przyczyny, w związku ze śmiercią skarżącego, która nastąpiła w toku postępowania sądowego oraz biorąc pod uwagę, że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 oraz § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postępowania