III SA/Kr 1531/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie adw. A. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku z czynnościami podjętymi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania na likwidację barier architektonicznych postanawia: oddalić wniosek.

W złożonym dnia 13 maja 2013 r. piśmie zatytułowanym "Pismo pełnomocnika skarżącego" adwokat M. S. podał, że działając jako pełnomocnik z urzędu w oparciu o pełnomocnictwo substytucyjne zalegające w aktach wnosi o umorzenie lub zawieszenie postępowania w sprawie a nadto o zasądzenie na rzecz adw. A. K. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Jak wynika z akt skarżącemu przyznano prawa pomocy ustanawiając na jego rzecz adwokata (k. 21), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas A. K. (k. 33). Wymieniona udzielił zaś w dniu 27.03.2014 r. pełnomocnictwa substytucyjnego do zastępstwa w sprawie adwokatowi M. S. (k. 44). Przy przedstawionym układzie procesowym kwestia uwzględnienia wniosku złożonego przez adwokata M. S. o zasądzenie na rzecz adw. A. K. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nieco się komplikuje. W myśl bowiem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Ponadto zgodnie z §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Przez wyznaczonego adwokata, czy radcę prawnego rozumieć należy adwokata, radcę prawnego wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką, czy właściwą Okręgową Izbę Radców Prawnych. W niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokat A. K. W świetle powyższe stwierdzić zatem należy, iż przyznanie - wyznaczonemu pełnomocnikowi - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi bowiem podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje bowiem jedynie powstanie określonego stosunku pomiędzy substytutem i stroną. W wyniku powyższego nie następuje też zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z 17.03.2010 i powołaną w jego uzasadnieniu uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382). Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 250 ppsa oraz art. 258 § 2 pkt 8 ppsa.