III SA/Kr 1499/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2025 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 8 lipca 2024 r. Nr SKO.ŚR/4111/415/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie.

Pismem z dnia 17 sierpnia 2024 r. skarżący, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 8 lipca 2024 r. Nr SKO.ŚR/4111/415/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia. W dniu 17 marca 2025 r. wpłynął do akt sprawy odpis zupełny aktu zgonu skarżącego, z którego wynika, że zmarł on w dniu 21 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakwie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W okolicznościach sprawy, przedmiot postępowania odnosi się wyłączenie do praw i obowiązków związanych z osobą zmarłego skarżącego. Celem wnioskowanego przez stronę świadczenia jest bowiem udzielenie pomocy finansowej osobie, która rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w sytuacji konieczności sprawowania opieki nad inną osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Tym samym, uprawnienie do ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wywołane złożonym przez skarżącego (opiekuna) wnioskiem, nie podlega dziedziczeniu i nie dotyczy interesu prawnego innych osób (por. postanowienia WSA w Krakowie z 29 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 402/24, WSA w Warszawie z 20 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 2560/23, NSA z 28 września 2023 r., sygn. akt I OSK 1855/22). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakwie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.