III SA/Kr 1496/22

Dnia 10 stycznia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze G. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 14 lipca 2022 r., znak: SKO.NP/4115/241/2022 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca G. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 14 lipca 2022 r., znak: SKO.NP/4115/241/2022 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 września 2022 r., pismem z dnia 8 listopada 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanego braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Opisane powyżej wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 15 listopada 2022 r., jednakże pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanego powyżej braku formalnego skargi, tj. nie przedłożyła podpisanego jej egzemplarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 15 listopada 2022 r., a w związku z tym termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upływał w dniu 22 listopada 2022 r. Niemniej jednak pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie uzupełniła ww. braku. Jednocześnie, niezależnie od powyższego, wskazać należy, że przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i także z tego powodu podlega ona odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika natomiast z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 18 lipca 2022 r., a w związku z tym termin do wniesienia skargi upływał w dniu 17 sierpnia 2022 r. Tymczasem skarga została przez skarżącą nadana w urzędzie pocztowym w dniu 19 sierpnia 2022 r. (data stempla pocztowego – k. 4 a.s.), a więc 2 dni po upływie terminu. Dlatego też, z uwagi na wskazane powyżej okoliczności, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.