III SA/Kr 1483/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2023 r. sprawy ze skargi A. F. na niewykonanie przez Ministra Rozwoju i Technologii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09 postanawia: odrzucić skargę

Pismem z 28 sierpnia 2023 r. skarżący, za pośrednictwem Ministra Rozwoju i Technologii, wniósł do tut. Sądu skargę na niewykonanie przez Ministra Rozwoju i Technologii wyroku WSA w Krakowie z 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09. Sąd z urzędu stwierdza, że 14 października 2009 r. do ww. sygnatury nie zapadł żaden wyrok. Zapadło natomiast postanowienie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 306/09 ze skargi A. F. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. w sprawie sygn. akt II SA/Kr 1158/02, którym wymierzono Staroście Powiatu Tatrzańskiego grzywnę w kwocie 2000 zł. Powołanym wyżej wyrokiem z 17 stycznia 2005 r. sygn. II SA/Kr 1158/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z 28 marca 2002 r. nr RR.IX.DP.7621/7-7/02 oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności uzasadniając swoją właściwość w sprawie Sąd stwierdza, że zgodnie z treścią art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) dalej: ustawa p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie skarżący podniósł w skardze, że niewykonania wskazanego przez niego orzeczenia dopuścił się Minister Rozwoju i Technologii. Niemniej jednak orzeczenie, którego niewykonanie skarżący zarzuca, odnosiło się do Starosty Powiatu Tatrzańskiego, na niego bowiem nałożono grzywnę za niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z 17 stycznia 2005 r. sygn. II SA/Kr 1158/02. Minister Rozwoju i Technologii nie był organem w sprawie i nie miał ze sprawą żadnego związku. Nie ciążył na nim obowiązek wykonania wyroku WSA w Krakowie z 17 stycznia 2005 r. sygn. II SA/Kr 1158/02. Z tych powodów Sąd uznał, że jest właściwy do rozpoznania sprawy albowiem na obszarze właściwości tut. Sądu siedzibę ma organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt l OSK 160/16). Powyższe brzmienie przepisu zostało nadane ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Zmieniła ona między innymi treść art. 154 § 1 p.p.s.a., który w brzmieniu sprzed nowelizacji (tj. m.in. w dacie wydania poprzedniego wyroku o sygnaturze akt III SA/Kr 725/11) stanowił, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W aktualnym zatem stanie prawnym z woli ustawodawcy ograniczona została w art. 154 § 1 p.p.s.a. możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przepis nie przewiduje również możliwości wniesienia skargi na niewykonanie postanowienia. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skarga podlega zatem odrzuceniu, jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie postanowienia tut. Sądu z 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09, którym wymierzono Staroście Powiatu Tatrzańskiego grzywnę w kwocie 2000 za niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z 17 stycznia 2005 r. sygn. II SA/Kr 1158/02. Zatem przedmiotowa skarga nie dotyczyła niewykonania wyroku w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 (zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne) w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.