III SA/Kr 1345/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Wojewody z dnia 9 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisała w rubrykę 6 tylko siebie. Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody określiła na 886,40 zł zasiłku przedemerytalnego. Uzasadniając swoje starania podniosła, że jej sytuacja materialna i mieszkaniowa jest bardzo zła. Powiada, że choruje na astmę co dokumentuje zaświadczeniem. Otrzymywane świadczenie przedemerytalne wystarcza jej na podstawowe potrzeby. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że czynsz wynosi 367,35 zł, opłaty do spółdzielni 316,87 zł, wydatki na lekarstwa 50-100 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła wymagane oświadczenie. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Skarżąca należy do osób niezamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku, utrzymującą się z niskiego świadczenia przedemerytalnego. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb. Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.