III SA/Kr 1343/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2022 r. sprawy ze skargi M. S. – J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 25 lipca 2022 r. znak: WP-VII.8640.298.2022 w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe

M. S. – J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 25 lipca 2022 r. w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wskazał, że w wyniku autokontroli dokonanej na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzją z dnia 25 sierpnia 2022 r. znak: WP-VII.0552.17.2022 uchylił zaskarżoną w przedmiotowej sprawie decyzję z dnia 25 lipca 2022 r. znak: WP-VII.8640.298.2022 oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i stanowiskiem doktryny, jedną z "innych przyczyn" bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego, skutkującą jego umorzeniem, jest wydanie aktu autokontrolnego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tak np. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2008, str. 581). Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Akt wydany w trybie autokontroli, zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i jest aktem organu II instancji. Wydanie takiego aktu, co do zasady, powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Wówczas Sąd bada, czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. np. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 1999 r., sygn. OPS 16/99, ONSA 2000, nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III.). Stwierdzić należy, że zaskarżona w przedmiotowej sprawie decyzja została uchylona na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. przez organ w całości, a postępowanie administracyjne zostało umorzone. Skoro po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego doszło do skutecznego wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, to brak jest możliwości dalszego prowadzenia postępowania sądowego, w szczególności merytorycznego rozpoznania sprawy. Zasadne jest zatem umorzenie zainicjowanego postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.