III SA/Kr 1337/16

Kraków, dnia 17 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokat S. P-Ż. na postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy z dnia 6 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 1337/16 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: zmienić postanowienie referendarza sądowego z dnia 6 marca 2018 r., w ten sposób, że przyznać adwokat S. P-Ż. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem wynarodzenia oraz kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów.

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r. oddalił wniosek adwokata J. Ż.-pełnomocnika substytucyjnego S. P-Ż. za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Referendarz Sądowy wskazał, że w niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokat S. P-Ż. W świetle powyższego należy uznać, iż przyznanie -wyznaczonemu pełnomocnikowi - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że substytut może wystąpić z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Od powyższego postanowienia sprzeciw wywiódł pełnomocnik skarżącego adw. S. P-Ż. i wniosła u uchylenie lub zmianę postanowienia i uwzględnienie wniosków pełnomocnika z urzędu zawartych w pismach z dnia 03.07.2017 r., 22.11.2017 r. i 27.11.2017 r. Na uzasadnienie swojego stanowiska pełnomocnik podał, że nigdy na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat w orzecznictwie sądów cywilnych i karnych flak również w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach z udziałem pełnomocników w niniejszej sprawie) nie kwestionowano legitymacji pełnomocnika substytucyjnego do wystąpienia z wnioskiem o zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i do złożenia oświadczenia, iż koszty te nie zostały pokryte, nawet w wypadku, gdy wnioski te i oświadczenia składał aplikant adwokacki. Na uzasadnienie swojego stanowiska powołał treść uzasadnienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OZ 308/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprzeciw na orzeczenie referendarza sądowego zasługuje na uwzględnienie w całości. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, póz. 1369 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo Sygn. akt III SA/Kr 1337/16 rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Ponadto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z art. 260 P.p.s.a. § 1 rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art, 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Trafny jest zarzut pełnomocnika skarżącego, że referendarz sądowy błędnie ocenił, że pełnomocnik substytucyjny nie ma legitymacji do złożenia w imieniu pełnomocnika skarżącego wniosku o przyznaniu kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczenia, że opłaty za spełnioną z urzędu pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko zawarte w treści uzasadnienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OZ 308/15. Zgodnie z jego treścią sąd l instancji odmówił przyznania wynagrodzenia za zastępstwo procesowe udzielone na zasadzie prawa pomocy uznając, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia złożyła adwokat, będąca substytutem innego adwokata, a tylko jemu mogłoby zostać przyznane wynagrodzenie na podstawie art. 250 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dochodząc do takiego wniosku Sąd l instancji zdawał się nie dostrzegać, iż adwokat, składając określone oświadczenia woli w niniejszej sprawie, działa z substytucji adwokata głównego, ustanowionego z urzędu pełnomocnikiem skarżącej. W tej sytuacji wnioski procesowe składane przez adw. substytucyjnego należy uznać za wnioski procesowe pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Tożsamy był stan faktyczny w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik substytucyjny tj. adw. J. Ż. miał prawo do składania wniosków i oświadczeń w imieniu pełnomocnika głównego tj. adw, S. P-Ż. W przeciwnym wypadku sama istota instytucji pełnomocnictwa substytucyjnego zostałaby naruszona. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności. Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać zarówno wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł, na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności 3 Sygn. akt III SA/Kr 1337/16 adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jak i zwrot udokumentowanych wydatków w kwocie 100 zł z tytułu wpisu od zażalenia, które w obecnej sytuacji należało ocenić jako niezbędne. Wobec tego, na podstawie art. 260 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.