III SA/Kr 1318/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...].

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie B. S. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...] o odmowie umorzenia zadłużenia wynikającego z wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej P. S., reprezentowanego przez matkę E. S., w okresie od 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. w wysokości 6489,74 zł, zostało wniesione z uchybieniem terminu. W skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...]. Skarżący nie przedstawił jednak żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2014 r. nr [...], w którym stwierdzono, że odwołanie B. S. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. Natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy w/w decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. o odmowie umorzenia zadłużenia wynikającego z wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc przede wszystkim identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (zob. przykładowo postanowienia NSA: z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że decyzja organu I instancji z dnia 7 marca 2014 r., której dotyczy rozpatrywany wniosek, jest decyzją wydaną w tej samej sprawie. Możliwe zatem było merytoryczne rozpoznanie wniosku, gdyż opierając się na treści art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine, sąd administracyjny może orzekać o wstrzymywaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu. Należy jednak zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności skarżący musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r., co uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Skoro więc skarżący nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia mu przez w/w decyzję Prezydenta Miasta znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.