III SA/Kr 1310/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. F. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2026r. znak: KR-PPR-A.5112.5.2026.3 w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Ł. F. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2026r. znak: KR-PPR-A.5112.5.2026.3 w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w Krakowie wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie do art. 3§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r. poz. 143, ze zm. – dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138§2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3§2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3§3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2026r. znak: KR-PPR-A.5112.5.2026.3 utrzymujące w mocy postanowienie z dnia 19 sierpnia 2026r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Postanowienie to zostało wydane na skutek sprzeciwu wniesionego przez przedsiębiorcę (stronę skarżącą) wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych. Stosownie do art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 6 marca 2018r. Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. Dz.U. 2025r. poz. 1480 – dalej: u.p.p.) organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu, rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych; 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji wydał postanowienie na podstawie art. 57 ust. 7 pkt 2 ustawy. W wyniku rozpoznania zażalenia wniesionego na to postanowienie, Okręgowy Inspektor Pracy, na podstawie art. 59 ust. 9 pkt 1 u.p.p., wydał zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 25 sierpnia 2026 r. Powołany jako podstawa prawna tego postanowienia art. 59 ust. 9 u.p.p. zawiera zamknięty katalog rozstrzygnięć. Na podstawie tego przepisu możliwe jest jedynie utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji (pkt 1) albo uchylenie postanowienia i odstąpienia od czynności kontrolnych (pkt 2). W zaskarżonym postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2026 r. organ orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie oznacza zatem, że sprzeciw przedsiębiorcy nie został uwzględniony. W uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2014r. (sygn. akt II GPS 3/13) wskazano, że na postanowienie o odmowie rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej - którego odpowiednikiem w aktualnym stanie prawnym jest art. 59 ust. 1 u.p.p. - nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest to postanowienie podjęte w postępowaniu administracyjnym. Określone formy rozpatrzenia sprzeciwu oraz przyznane na to postanowienie prawo zażalenia, nie są zaliczone do postępowania administracyjnego i nie wynikają z regulacji materialnoprawnej, wyznaczanymi uprawnieniami lub obowiązkami materialnoprawnymi. Wynika to jedynie z pewnych obowiązków, które powinien wykonać organ kontroli i osoba podejmująca kontrolę. Postępowanie w ramach którego wydano zaskarżone postanowienie ma zatem na celu jedynie ustalenie stanu faktycznego, który może w przyszłości skutkować wszczęciem wobec strony skarżącej postępowania administracyjnego, w którym to dopiero organ - w oparciu o ustalony w czasie kontroli stan faktyczny - rozstrzygnie o jej obowiązkach lub/i uprawnieniach. W związku z tym, że właściwość sądów administracyjnych do orzekania w sprawach skarg na postanowienia wyznaczana jest pojęciem postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, to właściwość sądu administracyjnego regulowana jest ustawami materialnoprawnymi przyjmującymi formę postanowienia. Dopiero wynik kontroli może spowodować wydanie rozstrzygnięcia kształtującego uprawnienia lub obowiązki podlegające zaskarżeniu na zasadach ogólnych dla władczej formy działania organów administracji publicznej (por. wyrok NSA z 31 października 2014r. sygn. akt II GSK 1277/14). Mając zatem na uwadze opisane okoliczności faktyczne oraz poglądy wyrażane w judykaturze, należało stwierdzić, że skarga na postanowienie wydane w przedmiocie kontunuowania czynności kontrolnych nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58§1 pkt 1 i §3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232§1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia.).