III SA/Kr 1294/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędzia WSA Janusz Bociąga Protokolant Aleksandra Grabiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień postanawia zawiesić postępowanie sądowe.

Skarżący R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 lipca 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2015 r. nr [...] o cofnięciu skarżącemu uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów, posiadającemu imienne uprawnienie diagnosty nr [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów, wydane w dniu 6 maja 2015 r. przez Starostę. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. jedn., Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) w brzmieniu "starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6 stwierdzono: 1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonywania: 2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami". Ustalenia faktyczne, które legły u podstaw ww. decyzji wskazywały na okoliczność, że skarżący w dniu 18 września 2015 r. przeprowadził z wynikiem pozytywnym badanie techniczne okresowe naczepy ciężarowej marki ENERCO NC-32, nr rejestracyjny [...], nr VIN: [...], która jest przystosowana do przewozu paliw płynnych – materiałów niebezpiecznych i wystawił zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...]. Skarżący dokonał powyższego bez wykonania dodatkowych badań technicznych oraz dokumentów wydanych przez Transportowy Dozór Techniczny stwierdzających sprawność urządzenia technicznego podlegającego dozorowi technicznemu. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny R. S. wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na pytanie do Trybunału Konstytucyjnego skierowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt III SA/Po 1167/15. W Trybunale Konstytucyjnym sprawa z ww. pytania została zarejestrowana pod sygn. P 16/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w skrócie p.p.s.a (t. jedn., Dz.U. z 2012 r., poz. 718 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu (...) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie określonej ww. przepisem, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik. Zawieszenie postępowania winno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 marca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1004/15, Lex). W ocenie Sądu wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (sygn. P 16/16) zainicjowanego pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu będzie mieć wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił bowiem na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 79, poz. 483 ze zm.) przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne "Czy przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2012r. poz. 1137 ze zm.) w zakresie w jakim nakłada na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych bez uwzględnienia okoliczności podmiotowych i przedmiotowych – jest zgodny z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.)". Sąd ten zwrócił uwagę na wątpliwości pojawiające się na płaszczyźnie konstytucyjnej związane ze zbyt rygorystycznie pojętą na gruncie cyt. wyżej przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym odpowiedzialnością administracyjną diagnostów, dokonujących wbrew przepisom czynności badania technicznego. Wskazał, że przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym nakładający na diagnostę wyłącznie jeden, i to bardzo dolegliwy dla adresata administracyjnoprawny środek sankcjonujący zaniechanie wywiązania się z normatywnych obowiązków przez diagnostę, bez normatywnych możliwości badania przez organ okoliczności podmiotowych i przedmiotowych (między innymi stopnia zawinienia), jak również skutkujący możliwością nabycia takich uprawnień po upływie pięciu lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna, stanowi nadmiernie restrykcyjną sankcję w postaci cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych, naruszając zasadę proporcjonalności wynikającą z art. 65 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, a także zasadę sprawiedliwości społecznej unormowaną w art. 2 Konstytucji. Sąd zastrzega jednak, że wpływ wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt P 16/16 na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy oceniony został tylko i wyłącznie przez pryzmat okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, w której skarżący posiadający uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów z dnia 6 maja 2015 r. utracił je wskutek poczynienia ustaleń tylko i wyłącznie w ramach postępowania administracyjnego, na podstawie dokumentów i bez przesłuchania świadków czy strony skarżącej. Należy podkreślić różnorodność stanów faktycznych, na podstawie których stwierdza się podstawę prawną do cofnięcia uprawnień diagnoście. O ile przed postępowaniem administracyjnym, bądź w jego trakcie został wydany prawomocny wyrok karny stwierdzający popełnienie przez diagnostę przestępstwa mającego źródło w bezprawnym działaniu lub zaniechaniu czynności diagnostycznych, którego ustalenia co do popełnienia przestępstwa zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 11 p.p.s.a wiążą sąd administracyjny - nie można wywodzić zależności wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie P 16/16 dla rozstrzygnięcia w sprawie cofnięcia uprawnień diagnosty. Specyfiką postępowania karnego jest bowiem ustalenie odpowiedzialności karnej danej osoby na podstawie szeroko rozumianych aspektów przedmiotowych (okoliczności sprawy) i podmiotowych (w szczególności stopnia winy). W niniejszej sprawie nie zapadł prawomocny wyrok karny. Postępowanie zamknęło się tylko i wyłącznie w administracyjnych ramach, które jak już podniesiono, w sposób niewystarczający z punktu widzenia wykładni pro konstytucyjnej zbadało okoliczności sprawy, stąd zachodzi zdaniem Sądu konieczność zawieszenia postępowania sądowadministracyjnego z uwagi na wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie P 16/16, który dokona oceny zgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę prawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2012 r., poz. 718).