III SA/Kr 1293/13

Kraków, dnia 28 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 sierpnia 2013 r. w przedmiocie ewidencji gruntów. Orzeczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 czerwca 2014 r. wraz z uzasadnieniem. Pismem z dnia 16 lipca 2014 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym m. in. skargę kasacyjną niedopuszczalną. W świetle art. 173 § 1 P.p.s.a., od wyroków oraz postanowień kończących postępowanie w sprawie, wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna. Skarga kasacyjna jest najbardziej sformalizowanym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy o tym zarówno istnienie tzw. przymusu adwokackiego, który oznacza, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona, tj. napisana i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 P.p.s.a.), a także szczególne wymogi dotyczące formy i treści tego środka odwoławczego. Otóż, artykuł 176 P.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość - po pierwsze - wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym i - po drugie - zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części oraz przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Powyższe wymogi formalne skargi kasacyjnej można podzielić na dwie zasadnicze kategorie: wymogi usuwalne, w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 178 P.p.s.a. - do których należą wymagania przewidziane w art. 46 - 47 i art. 215 § 1 P.p.s.a oraz wymogi nieusuwalne - wynikające z art. 176 P.p.s.a. Charakter nieusuwalny ma również wskazany przymus adwokacki. Wniesiona przez J. Ż. skarga kasacyjna została sporządzona przez stronę osobiście. Tym samym skarga kasacyjna strony zawiera brak, którego nie można usunąć w trybie przewidzianym przez art. 49 § 1 P.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił, na podstawie art. 178 P.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.