III SA/Kr 1233/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 444/11 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu Pawłowi Wołochowi wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K, os. [...] kwotę 270 zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 444/11 podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku oddalającego skargę strony (k. 17) skarżący wniósł o ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego (k. 37). Postanowieniem z dnia 9 marca 2012 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego (k. 43), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenasa P. W. (k. 57). Wyznaczony radca prawny sporządził skargę kasacyjną i złożył ją w tutejszym sądzie razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 62-72). W jej treści sformułował także żądanie "zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego w toku postępowania kasacyjnego obejmujące: koszty sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej oraz koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych w wysokości 150% stawki minimalnej podwyższonej o stawkę VAT w wysokości prawem przewidzianej, a także wydatki poniesione przez radcę prawnego związane z jego stawiennictwem na rozprawie kasacyjnej oraz powrotem z rozprawy kasacyjnej do Krakowa obejmujące koszty przejazdu przez radcę prawnego pociągami na trasie Kraków – Warszawa – Kraków." Radca prawny oświadczył, że "wynagrodzenie oraz wydatki poniesione na prowadzenie przedmiotowej sprawy nie zostały ani w całości ani też w części zapłacone radcy prawnemu przez skarżącego, organ administracji publicznej lub też z jakiegokolwiek innego źródła" Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 2357/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania, bez orzekania o wynagrodzeniu dla ustanowionego z urzędu radcy prawnego (k. 156) Z urzędu stwierdza się, że pomimo doręczonych prawidłowo zawiadomień na rozprawę przed NSA nikt się nie stawił (vide: protokół k. 162). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie takie zostało złożone przez radcę prawnego. W związku z tym zachodzą warunki aby przyznać mu wynagrodzenie. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje radcy prawnemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c). Równocześnie trzeba mieć świadomość, że skuteczne przygotowanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wiązało się dla radcy prawnego ze zwiększonym nakładem pracy co uzasadnia przyznanie mu zwiększonego wynagrodzenia. Pamiętać jednak trzeba, że zawarty w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §15 pkt. 1 stanowi lex specialis w stosunku do §2 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia limitując wysokość kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonych przez Skarb Państwa do wysokości maksymalnie 150% stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3-4. W efekcie wysokość wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej dla radcy prawnego, który nie prowadził sprawy w I instancji ustalona w oparciu o przepis §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) i przepis §15 pkt. 1 powołanego rozporządzenia zamknąć się musi kwotą 270 zł. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustaloną opłatę podwyższa się o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Odnośnie sformułowanego przez radcę prawnego żądania zwrotu "wydatków poniesionych przez radcę prawnego związanych z jego stawiennictwem na rozprawie kasacyjnej oraz powrotem z rozprawy kasacyjnej do Krakowa obejmujące koszty przejazdu przez radcę prawnego pociągami na trasie Kraków – Warszawa – Kraków" to nie było potrzeby zajmowania się tym żądaniem dla tej prostej przyczyny, że pomimo doręczonych prawidłowo zawiadomień, na rozprawę przed NSA nikt się nie stawił (vide: protokół k. 162). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.