III SA/Kr 120/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskiem skarżącego.

W sporządzonym na obowiązującym formularzu PPF skarżący zaznaczył w rubryce 4.1. że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Na uzasadnienie w rubryce 5 powtórzył, że nie jest w stanie ponieść kosztów sadowych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Strona korzysta bowiem z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na odstawie art. 239 §1 pkt. 1 lit. a) ppsa (vide: pkt. I i III zarządzenia PW z 8.02.2018). Mając to na uwadze postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.