III SA/Kr 1179/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2020 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Wieliczce na uchwałę Rady Gminy w Kłaju z dnia 1 lutego 2010 r. nr XXXVI/231/2010 w sprawie uchwalenia Statutów Sołectw Gminy Kłaj stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości.

Rada Gminy w Kłaju podjęła w dniu 1 lutego 2010 r. uchwałę nr XXXVI/231/2010 w sprawie: uchwalenia Statutów Sołectw Gminy Kłaj. Uchwałę podjęto na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 7, art. 35 ust. 1, art. 40 ust. 2 pkt 1 oraz art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Rada Gminy Kłaj uchwaliła, co następuje: "§ 1. Po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami uchwala się Statuty Sołectw w Gminie Kłaj w brzmieniu załączników od 1 do 9 do niniejszej uchwały. § 2. Traci moc obowiązująca uchwała Nr X/65/91 Rady Gminy Kłaj z dnia 15 lutego 1991 roku w sprawie: uchwalenia Statutów Sołectw. § 3. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego i wychodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.". Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga Prokuratora Rejonowego w Wieliczce na powyższą uchwałę Rady Gminy Kłaj z dnia 1 lutego 2010 r. Nr XXXVI/231/2010 w sprawie uchwalenia Statutów Sołectw Gminy Kłaj. Skargę wniesiono na podstawie art. 8 § 1, art. 50 § 1, art. 53 § 3 oraz art. 3 § 2 pkt. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Skarżący zaskarżył uchwałę w całości i zarzucił, że została wydana z istotnym naruszeniem prawa, a konkretnie naruszeniem: 1. art. 2 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1501 ze zm.) w związku z art. 88 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez zaniechanie opublikowania uchwały w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym, podczas gdy jako akt prawa miejscowego winna być ona opublikowana i wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, chyba że określonoby dłuższy termin jej wejścia w życie; 2. art. 35 ust. 1 w zw. z art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 32 poz. 191 ze zm.) poprzez nie poddanie projektu statutu społecznym konsultacjom z mieszkańcami sołectwa, którego statut dotyczy, w sposób, który powinien zostać uprzednio określony w uchwale rady gminy regulującej zasady i tryb przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami. Skarżący podniósł, że w dniu 1 lutego 2010 r. Rada Gminy Kłaj podjęła uchwałę Nr XXXVI/231/2010 w sprawie uchwalenia Statutów Sołectw Gminy Kłaj. Jako załączniki do wskazanej uchwały przyjęto Statut Sołectwa Brzezie wraz z załącznikiem Nr 1, Statut Sołectwa Dąbrowa - załącznik Nr 2, Statut Sołectwa Grodkowie - załącznik Nr 3, Statut Sołectwa Gruszki - załącznik Nr 4, Statut Sołectwa Kłaj - załącznik Nr 5, Statut Sołectwa Łężkowice - załącznik Nr 6, Statut Sołectwa Łysokanie - załącznik Nr 7, Statut Sołectwa Targowisko - załącznik Nr 9, Statut Sołectwa Szarów - załącznik Nr 8. Powyższa uchwała nie została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego i nie była przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego. Skarżący wskazał, iż zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego, a w konsekwencji jest także aktem z zakresu administracji publicznej. W związku z charakterem prawnym zaskarżonej uchwały jako aktu prawa miejscowego, zgodnie z obowiązującymi w dacie jej podjęcia przepisami art. 42 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych podlega ona zdaniem skarżącego obowiązkowi ogłoszenia. Stosownie do treści art. 13 pkt. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, akty prawa miejscowego stanowione przez organy gminy (miast) ogłasza się w dzienniku urzędowym, przy czym publikacja aktu jest niezbędnym warunkiem jego wejścia w życie (art. 88 ust. 1 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 i 2 powołanej wyżej ustawy). Zaskarżona uchwała nie została jednak ogłoszona w Dzienniku Województwa Małopolskiego. Okoliczność ta stanowi samoistną przesłankę jej nieważności w całości na zasadzie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jako naruszającej w sposób istotny dyspozycję art. 42 tej ustawy oraz art. 2 ust. 1 i art. 13 pkt. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Skarżący podniósł, że skutkiem nieogłoszenia aktu prawa miejscowego w wojewódzkim dzienniku urzędowym jest brak możliwości wywołania przez ten akt skutków prawnych w nim zamieszczonych. Urzędowe ogłoszenie aktu prawa miejscowego jest warunkiem jego wejścia w życie. Uchwała z zakresu prawa miejscowego, która nie zostaje przekazana do ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest w całości nieważna, bowiem nie może ona wywołać skutków prawnych. Powyższe naruszenie, w tym przepisu art. 42 ustawy o samorządzie gminnym i art. 13 pkt. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych stanowi wystarczającą przesłankę do stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały w całości. Skarżący wskazał, że Rada Gminy Kłaj, podejmując zaskarżoną uchwałę, nie odwołała się do treści regulacji ustalającej zasady przeprowadzenia konsultacji. Z informacji uzyskanej z Urzędu Gminy Kłaj z dnia 10 czerwca 2019 r. wynika, że projekty przyjętych statutów nie zostały poddane społecznej konsultacji z mieszkańcami sołectw. Brak przeprowadzenia konsultacji nie daje mieszkańcom realnej możliwości wyrażenia swojej opinii, co stanowi istotne naruszenie prawa, które powinno skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały rady gminy podjętej w sprawie uchwalenia statutu jednostki pomocniczej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Kłaj wniósł o jej oddalenie w całości. Organ podniósł, że zaskarżona uchwała została prawidłowo przekazana do ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego, powołując jako dowód wniosek o publikację wraz z potwierdzeniem złożenia w Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim, zatem organ nie ponosi żadnej winy w zaniechaniu ogłoszenia aktu przez organ prowadzący wskazany Dziennik. Gmina Kłaj nie otrzymała też informacji od organu prowadzącego Dziennik Urzędowy, aby nie dopełniła jakichkolwiek obowiązków związanych z przekazaniem uchwały do publikacji, bądź też aby konieczne było uzupełnienie jakichkolwiek braków wniosku dotyczącego publikacji uchwały. Stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały z przyczyn niezależnych od Rady Gminy Kłaj spowoduje poniesienie przez jednostkę samorządu terytorialnego konsekwencji zaniechania organu prowadzącego Dziennik Urzędowy, który nie dokonał ciążącego na nim obowiązku ogłoszenia aktu normatywnego. Odnośnie przeprowadzenia konsultacji społecznych organ wskazał, że miały one miejsce, jednakże nie zostały w żaden sposób sformalizowane. Konsultacje odbywały się na spotkaniach z mieszkańcami sołectw, którzy mieli możliwość zapoznania się z postanowieniami konkretnych statutów. W czasie uchwalania zaskarżonych statutów na terenie Gminy Kłaj nie obowiązywała uchwała podjęta na podstawie art. 5a ust 2 ustawy o samorządzie gminnym. Gmina Kłaj wskazała, że organ nadzoru - Wojewoda Małopolski - nie wnosił zastrzeżeń do podjętej uchwały, zaś stwierdzenie jej nieważności po 19 latach stosowania niosłoby za sobą szerokie i poważne konsekwencje dla Gminy i wszelkich działań podejmowanych przez organy pomocnicze jednostki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy w Kłaju z dnia 1 lutego 2010 roku nr XXXVI/231/2010 w sprawie: uchwalenia Statutów Sołectw Gminy Kłaj. Skarga została wniesiona na podstawie art. 8 § 1, art. 50 § 1, art. 53 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z powyższymi przepisami kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Prokurator nie jest ograniczony żadnym terminem przy wnoszeniu skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Do grupy takich aktów należy natomiast zaskarżona w rozpoznawanej sprawie uchwała. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne są między innymi właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa. Stwierdzenie nieważności uchwały przez sąd następuje tylko w przypadku istotnego naruszenia prawa zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. W literaturze przyjmuje się, że podstawą do wyeliminowania z obrotu prawnego takiego aktu powinno być każde istotne naruszenie prawa, bez względu na jego ustrojowoprawny, materialnoprawny lub procesowoprawny charakter. Akt organu jednostki samorządu terytorialnego jest natomiast zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz z ustawami. W niniejszej sprawie istotne naruszenie prawa występuje, o czym będzie mowa niżej. Skarga zasługiwała zatem na uwzględnienie. Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej uchwały na wstępie przytoczyć należy treść przepisu art. 35 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 713; powoływanej dalej jako "u.s.g."): 1. Organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami. 2. Statut może przewidywać powołanie jednostki niższego rzędu w ramach jednostki pomocniczej. 3. Statut jednostki pomocniczej określa w szczególności: 1) nazwę i obszar jednostki pomocniczej; 2) zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej; 3) organizację i zadania organów jednostki pomocniczej; 4) zakres zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji; 5) zakres i formy kontroli oraz nadzoru organów gminy nad działalnością organów jednostki pomocniczej. Podstawy nieważności aktu organu gminy określa art. 91 ust. 1 u.s.g., według którego uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Zgodnie z art. 91 ust. 4 u.s.g., w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa. Przepisy art. 91 ust. 1 oraz ust. 4 u.s.g. wyróżniają zatem dwie kategorie wad uchwał lub zarządzeń organów gminy: istotne naruszenie prawa i nieistotne naruszenie prawa. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny oraz z ustalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, do istotnego naruszenia prawa należy zaliczyć naruszenie przez organ gminy podejmujący uchwałę lub zarządzenie przepisów o właściwości, podjęcie takiego aktu bez podstawy prawnej, wadliwe zastosowanie normy prawnej będącej podstawą prawną podjęcia aktu, jak również naruszenie przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwały – co (o czym będzie mowa niżej) miało miejsce w niniejszej sprawie. Należy wskazać, iż przepis art. 5 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że "jednostkę pomocniczą tworzy rada gminy, w drodze uchwały, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami lub z ich inicjatywy", natomiast art. 35 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przewiduje, że "organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami". Przepisy te nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że zaskarżona uchwała dotycząca statutu jednostki pomocniczej powinna była zostać podjęta dopiero po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami tej jednostki pomocniczej, której samorząd pomocniczy miał być uregulowany statutem. Dla spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, konieczne jest zatem uprzednie przeprowadzenie konsultacji z mieszkańcami tego sołectwa, któremu statut ma być nadany (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 października 2012 r., II SA/Gd 458/12, wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 października 2013 r., III SA/Kr 66/13 i wyrok NSA z dnia 3 września 2013 r., II OSK 652/13). Wymóg przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami jednostki pomocniczej winien być rozumiany jako rzeczywiste omówienie z mieszkańcami proponowanych regulacji i umożliwienie mieszkańcom wyrażenia o nich opinii. Artykuł 5a ust. 1 u.s.g. stanowi, że w wypadkach przewidzianych ustawą oraz w innych sprawach ważnych dla gminy mogą być przeprowadzane na jej terytorium konsultacje z mieszkańcami gminy. Zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami gminy określa uchwała rady gminy (art. 5a ust. 2 u.s.g.). Ustawodawca w art. 5a ust. 1 u.s.g. przewiduje zatem dwa rodzaje konsultacji: obligatoryjne oraz fakultatywne, przy czym konsultacje obligatoryjne przeprowadzane są na podstawie przepisu szczególnego. Stosownie do art. 5a ust. 2 u.s.g. ustalenie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji następuje w drodze uchwały rady gminy. Rada gminy jest zobowiązana do określenia w sposób kompletny i wyczerpujący zasad i trybu przeprowadzania konsultacji z jej mieszkańcami. Ustawa nie narzuca ani formy, ani trybu przeprowadzenia konsultacji, pozostawiając przedmiotowe kwestie w gestii rady gminy. Konsultacje adresowane są do mieszkańców gminy. Uczestnikami procesu konsultacji społecznych przeprowadzanych na podstawie art. 5a ust. 1 i 2 u.s.g. są zawsze dwa podmioty. Pierwszym jest organ konsultujący (decydent) uprawniony do rozstrzygania o sposobie wykonywania zadań publicznych. Jego rolą jest rozstrzygnięcie sprawy, która była przedmiotem konsultacji, a także zorganizowanie konsultacji społecznych pod względem prawnym oraz technicznym. Podmiotem konsultującym są organy gminy, gdyż tylko one posiadają kompetencje do rozstrzygania o sprawach publicznych ważnych dla lokalnej wspólnoty samorządowej. Drugim uczestnikiem konsultacji społecznych jest zbiorowy podmiot konsultowany, czyli mieszkańcy jednostki samorządu terytorialnego przeprowadzającej konsultacje (zob. B. Dolnicki (red.), Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. II, WKP 2018). Jednym z przepisów, w którym ustawa o samorządzie gminnym wprowadza wymóg przeprowadzenia obligatoryjnych konsultacji społecznych, jest art. 35 ust. 1 u.s.g. Uchwała dotycząca nadania statutu jednostki pomocniczej (sołectwa) powinna zostać podjęta dopiero po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami tej jednostki pomocniczej, której samorząd pomocniczy ma być uregulowany statutem. Inaczej mówiąc, dla spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, konieczne jest zatem uprzednie przeprowadzenie konsultacji z mieszkańcami tego sołectwa, któremu statut ma być nadany (por.m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 września 2018 r., III SA/Kr 288/18, Lex nr 2451150 i powołane tam: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 października 2012 r., II SA/Gd 458/12, wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 października 2013 r., III SA/Kr 66/13 i wyrok NSA z dnia 3 września 2013 r., II OSK 652/13). Konsultacje przeprowadza się jednak zgodnie z postanowieniami uchwały rady gminy ustalającej zasady i tryb przeprowadzania konsultacji. Wymagane jest bowiem przepisami prawa najpierw podjęcie uchwały w przedmiocie konsultacji z mieszkańcami, a dopiero następnie faktyczne przeprowadzenie takich konsultacji (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 lutego 2019 r., III SA/Kr 1322/18, Lex nr 2625329). O legalności działania organu rozstrzyga to, czy konsultacje poprzedzające określenie organizacji i zakresu działania jednostki pomocniczej odrębnym statutem przeprowadzone zostały na podstawie regulacji zawartych w uchwale określającej zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami, stosownie do art. 5a ust. 2 u.s.g. W niniejszej sprawie Rada Gminy w Kłaju wskazała, że konsultacje miały miejsce, jednakże nie zostały w żaden sposób sformalizowane. Konsultacje odbywały się na spotkaniach z mieszkańcami sołectw, którzy mieli możliwość zapoznania się z postanowieniami konkretnych statutów. Organ wskazał, że w czasie uchwalania zaskarżonych statutów na terenie Gminy Kłaj nie obowiązywała uchwała podjęta na podstawie art. 5a ust 2 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z powyższym w ocenie Sądu należy przyjąć, że uchwalone w dniu 1 lutego 2010 r. Statuty Sołectw Gminy Kłaj nie zostały poddane społecznej konsultacji z mieszkańcami tych sołectw, gdyż należy raz jeszcze podkreślić, że sposób dokonywania konsultacji powinien być określony w uchwale rady gminy poprzedzającej czynność konsultacji. Wymóg przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami jednostki pomocniczej winien być rozumiany jako rzeczywiste omówienie z mieszkańcami proponowanych regulacji i umożliwienie mieszkańcom wyrażenia o nich opinii. Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, że w przypadku Statutów Sołectw Gminy Kłaj nie został spełniony wymóg przewidziany w art. 35 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wynik konsultacji w sprawie statutu nie jest wprawdzie wiążący dla rady gminy, ale ich brak należy ocenić jako istotne naruszenie prawa, które powinno skutkować stwierdzeniem nieważności uchwał rady gminy podjętych w sprawie określenia statutów jednostek pomocniczych (por. E. Olejniczak-Szałowska, Konsultacje we wspólnocie samorządowej, Samorząd Terytorialny 1997, nr 1-2, s. 116-117; por. też: P. Chmielnicki (w:) Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, Warszawa 2004, s. 257). Raz jeszcze należy podkreślić, że z treści art. 91 ust. 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu gminnego jest istotna sprzeczność uchwały z prawem. W orzecznictwie podkreśla się, że opierając się na konstrukcji wad powodujących nieważność oraz wzruszalność decyzji administracyjnych, można wskazać rodzaje naruszeń przepisów, które trzeba zaliczyć do istotnych, skutkujących nieważnością uchwały organu gminy. Do nich należy naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (wyrok NSA z dnia 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97, OwSS 1998/3/79, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 września 2005 r., IV SA/Wa 821/05,Lex nr 192932). Sąd wskazuje także, że uchwała z zakresu prawa miejscowego, którą niewątpliwie jest uchwała Rady Gminy w Kłaju nr XXXVI/231/2010 w sprawie: uchwalenia Statutów Sołectw Gminy Kłaj, która nie została ogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest w całości nieważna, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Warunkiem wejścia w życie aktu prawa miejscowego, podobnie jak wszystkich aktów prawa powszechnie obowiązującego, jest jego ogłoszenie, co wynika wprost z art. 88 ust. 1 Konstytucji RP. Jeżeli zatem uchwała zawiera przepisy powszechnie obowiązujące, to powinna być - zgodnie z art. 42 u.s.g. - ogłoszona na zasadach i w trybie określonym w ustawie o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów. Przepisy powołanej ustawy stanowią, że ogłoszenie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe (art. 2 ust. 1 u.o.a.n.), zaś akty normatywne zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych, wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że akt normatywny określi termin dłuższy (art. 4 ust. 1 u.o.a.n.). Niewykonanie tego obowiązku jest równoznaczne z istotnym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 91 ust. 1 u.s.g., skoro skutkuje nieuzyskaniem mocy obowiązującej przez przedmiotową uchwałę. W takiej sytuacji uchwała w całości jest nieważna (por. wyroki NSA z dnia 23 października 2008 r., sygn. akt I OSK 701/08 oraz z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 1608/12, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Prawdą jest, że w aktach sprawy zalega pismo z dnia 8 lutego 2010 r. o przekazaniu uchwały z prośbą o jej opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego, uchwała ta nie została jednak opublikowana. Nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości uchwały, z winy którego organu nie została ona opublikowana. Należy stwierdzić, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Gminy w Kłaju wydana została z istotnym naruszeniem prawa, powodującym jej nieważność, tj. z naruszeniem przepisów regulujących procedurę jej podejmowania i ogłaszania. Wskazane wyżej naruszenia przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwały i jej ogłaszania powodują jej nieważność w całości, bez względu na treść zaskarżonej uchwały. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona uchwała w sposób istotny narusza prawo i na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.