III SA/Kr 108/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. F. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 108/12 oraz udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dofinansowania do zakupu przedmiotów ortopedycznych postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi J. F. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 108/12 oraz udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Ustanowiony dla skarżącej adwokat (k. 27), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła ostatecznie w osobie mecenasa J. F. (k. 40) za czynności podjęte w postepowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji otrzymał stosowne wynagrodzenie (k. 60). Po wydanym zaś przez sąd wyroku sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 81 i n.) formułując w niej także wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, albowiem nie zostały one pokryte ani w całości ani w części. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zapewnił stronie reprezentację (vide: k.98, k. 100). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 186/13 oddalił skargę kasacyjną bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można przyjąć, że zostało ono złożone przez adwokata. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje adwokatowi, opłata w wysokości 180 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. a) gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wyznaczony adwokat reprezentował skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie i za czynności podjęte w pierwszej instancji otrzymał już stosowne wynagrodzenie (k. 94). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.