III SA/Kr 1073/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 kwietnia 2014r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata Ł. K., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...], K, od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) w tym 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 września 2013r. do sygn. akt III SO Kr 39/13 przyznane zostało R. T. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie dla niego adwokata z urzędu w sprawie jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 kwietnia 2014r. wydaną w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 30 października 2013r. na pełnomocnika R. T. został wyznaczony adwokat Ł. K., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K przy ul. [...]. W dniu 16 grudnia 2014r. adwokat Ł. K. złożył w Sądzie "Opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2014r oddalającego skargę na decyzję SKO z dnia 8 kwietnia 2014r. Równocześnie w opinii tej, pełnomocnik R. T. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jednocześnie oświadczając, iż opłaty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie tzw. innej sprawie wynosi 240,00 zł ( w której przedmiotem zaskarżenia jest m. innymi zobowiązanie podatkowe nieobjęte wpisem stosunkowym – rozporządzenie RM z 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 221 poz.2193 ) stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi zatem 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) oraz § 18.1 pkt. 2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).