III SA/Kr 107/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o ustanowienie adwokata. w sprawie ze skargi P. W. i A. S. na decyzję Wojewody z dnia 17 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zwrotu otrzymanych środków na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: ustanowić dla skarżącego P. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką. Określając swój majątek zadeklarował, brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Podobną deklarację złożył w odniesieniu do zony i córki. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował na 1103 zł z umowy o pracę na ¾ etatu. Uzasadniając swoje starania podniósł, że obecnie znajduje się ciężkiej sytuacji finansowej. Jest jedynym żywicielem rodziny lecz pracuje tylko na ¾ etatu. Żona jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Na utrzymaniu ma nadto małoletnią córkę. Nie stać go na adwokata z wyboru. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że czynsz to 248 zł, media 200 zł, raty kredytów 140 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 §2 ppsa) np. poprzez ustanowienie adwokata o ile nie jest w stanie ponieść kosztów jego wynagrodzenia bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Skarżący złożył wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący jest osobą ubogą w potocznym tego słowa znaczeniu. Nie ma żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję rodziny. Co oczywiste na pomoc finansową bezrobotnej żony czy małoletniej córki nie może liczyć. Uwzględniając to wszystko, udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.