III SA/Kr 1051/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2024 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 kwietnia 2024 r. znak BP.501.562.2024.2401.DL1.561742 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: I. stwierdzić swoją niewłaściwość; II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu miejscowo.

Zaskarżoną decyzją z dnia 25 kwietnia 2024 r. wydaną w wyniku rozpoznania odwołania J. M. (dalej: "skarżący") Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 lutego 2024 r. nakładającą na skarżącego karę pieniężną 2000 złotych. W decyzji znalazło się pouczenie, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 21 maja 2024 r. skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz.935, dalej: "p.p.s.a.") właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Siedziby i obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., poz. 652 ze zm.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymująca w mocy decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą na skarżącego karę administracyjną na podstawie m. in. art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2147). Zgodnie z § 1 rozporządzenia w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011.89.506) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., poz. 874 ze zm.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie, z uwagi na podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary administracyjnej – art.110 ust. 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, powołane rozporządzenie nie znajduje zastosowania. W rezultacie, skoro przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z siedzibą w Warszawie, zatem właściwy do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wskazać należy, że w zaskarżonej decyzji znalazło się prawidłowe pouczenie, że właściwy do wniesienia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.