III SA/Kr 1033/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2017 r. skargi M. W. – R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 lipca 2017 r. ([...]) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie: M. W. – R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakwie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 lipca 2017 r. ([...]) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak kognicji sądu, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 §2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zgodnie z powyższym przepisem w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione w tym czasie do orzekania w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, zwana dalej ustawa nowelizującą), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Art. 2 ustawy nowelizującej stanowi, że wskazane regulacje p.p.s.a., w tym art. 3 § 2 pkt 3, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, mają zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. po 15 sierpnia 2015 r. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po 15 sierpnia 2015 r., nastąpiło to bowiem wraz z wniesieniem skargi w dniu 7 sierpnia 2017 r. Z tego względu zastosowanie znajduje art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w przytoczonym na wstępie brzmieniu, zgodnie z którym skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przedmiotem skargi było postanowienie Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 lipca 2017 r. wyrażające stanowisko wierzyciela odnośnie zgłoszonych przez skarżącą w dniu 27 kwietnia 2017 r. zarzutów. Z tego względu ww. postanowienie nie podlega kognicji Sądu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa odrzucił skargę.