III SA/Gl 965/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 13 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na akt Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 lipca 2026 r. nr 340400/70/2025-UBS-TY-1517-AM w przedmiocie wynagrodzenia przedstawiciela osoby nieobecnej postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Pismem z 7 lipca 2026 r. Z. D. (dalej: skarżący) złożył skargę na akt Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 lipca 2026 r. nr 340400/70/2025-UBS-TY-1517-AM w przedmiocie wynagrodzenia przedstawiciela osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143., dalej: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od tej zasady dopuszcza art. 13 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że Prezydent RP może w drodze rozporządzenia przekazać sądowi wojewódzkiemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. I tak rozporządzeniem z 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. z 2024 r. poz. 777 ze zm.) sprawy z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczące: a) umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 497), b) zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 340), zostały przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Wskazana regulacja określa zamknięty katalog spraw, w których obowiązuje tak ustalona właściwość miejscowa wojewódzkich sądów administracyjnych. Przedmiotem niniejszej skargi jest akt Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wynagrodzenia przedstawiciela osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym. Wobec powyższego w niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis ogólny - art. 13 § 2 p.p.s.a. dotyczący właściwości miejscowej sądu. Stosownie zatem do art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 199) Zakład jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu jest miasto stołeczne Warszawa. Zgodnie zatem z literalnym brzmieniem art. 13 § 2 p.p.s.a., sądem właściwym do rozpoznania skargi na akty wydane przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.