III SA/Gl 949/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi Z.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie orzeczenia odpowiedzialności osoby trzeciej w podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).

Pismem z [...] r. Z.M. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie orzeczenia odpowiedzialności osoby trzeciej w podatku od towarów i usług. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia [...] r., skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, tekst jedn. ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Z kolei z mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę". Z mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Odnosząc treść tych przepisów do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący skorzystał ze swych uprawnień procesowych i złożył oświadczenie, że cofa skargę. Sąd dokonał kontroli tego oświadczenia w oparciu o cytowany art. 60 ustawy p.p.s.a. i stwierdził, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 232 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia tj. umorzyć postępowanie sądowe i zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu.